Danıştay 6. Daire E.2021/4765 K.2021/7310

Dava konusu istem: Antalya İli, Muratpaşa İlçesi, … Mahallesi, … Sokak, No:… adresinde "…" ismiyle faaliyet gösteren işletmede, (27/04/2011 günlü, 27917 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan Çevresel Gürültünün Değerlendirilmesi ve Yönetimi Yönetmeliğinde Değişiklik Yapılmasına Dair Yönetmeliğin 3. maddesiyle değiştirilen) Çevresel Gürültünün Değerlendirilmesi ve Yönetimi Yönetmeliğinin 24. maddesinin 1. fıkrasının (a) bendinin ihlal edildiğinden bahisle, 2872 sayılı Çevre Kanununun 20. maddesinin 1. fıkrasının (h) bendi ile 23. maddesi uyarınca tekerrür hükümleri uygulanmak suretiyle 46.498,00-TL para cezası verilmesine ilişkin … tarih ve … sayılı Antalya Valiliği Çevre ve Şehircilik İl Müdürlüğü işleminin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Dava konusu işlemin iptali yolundaki İdare Mahkemesi kararının Danıştay Altıncı Dairesinin 20/11/2019 tarih ve E:2019/8144, K:2019/11812 sayılı kararıyla bozulması üzerine, bozma kararına uyularak, davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı tarafından, davanın reddi yolunda verilen İdare Mahkemesi kararının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ …'NIN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin kabulü ile Mahkeme kararının bozulması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Altıncı Dairesince Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra işin gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

MADDİ OLAY

Antalya İli, Muratpaşa İlçesi, … Mahallesi, … Sokak, No:… adresinde "…" ismiyle faaliyet gösteren işletmede, 04/07/2015 tarihinde saat 01.35'te yapılan denetimde, canlı müzik izin belgesinin (canlı müzik başlangıç saat 22.00, bitiş saat 24.00) mevcut olduğu, saat 01.35 itibarıyla işletmede yarı açık alanda müzik yayını yapıldığı tespit edilmiştir.

Söz konusu tespit tutanağı esas alınarak ve aynı kabahat fiilinin daha önce de işlendiği gerekçesiyle yarı açık alanda canlı müzik yayını yapıldığından bahisle, 2872 sayılı Çevre Kanununun 20. maddesinin 1. fıkrasının (h) bendi ve 23. maddesi uyarınca tekerrür hükümleri uygulanmak suretiyle … günlü, … sayılı Antalya Valiliği Çevre ve Şehircilik İl Müdürlüğünün idari yaptırım kararı ile 46.498,00-TL para cezası verilmiştir.

Bunun üzerine, anılan idari yaptırım kararının iptali istemiyle bakılan dava açılmıştır.

İLGİLİ MEVZUAT ve HUKUKİ DEĞERLENDİRME:

2576 sayılı Bölge İdare Mahkemeleri, İdare Mahkemeleri ve Vergi Mahkemelerinin Kuruluşu ve Görevleri Hakkında Kanun'un "Tek Hakimle Çözümlenecek Davalar" başlıklı 7. maddesinin 1. fıkrasında; uyuşmazlık miktarı yirmibeşbin Türk Lirasını aşmayan; Konusu belli parayı içeren idarî işlemlere karşı açılan iptal davaları ile tam yargı davalarının, İdare Mahkemesi hâkimlerinden biri tarafından çözümleneceği, hüküm altına alınmıştır.

Anılan Kanun'un Ek 1. maddesinde ise; tek hakimle çözümlenecek davalara ilişkin parasal sınırların; her takvim yılı başından geçerli olmak üzere, önceki yılda uygulanan parasal sınırların, o yıl için 213 sayılı Vergi Usul Kanununun mükerrer 298. maddesi hükümleri uyarınca Maliye Bakanlığınca her yıl tespit ve ilan edilen yeniden değerleme oranında artırılacağı, her takvim yılı başından geçerli olmak üzere uygulanan parasal sınırların artışının, artışın yürürlüğe girdiği tarihten önce idare ve vergi mahkemelerince nihaî olarak karara bağlanmış davalar ile Danıştayın bozma kararı üzerine bozulan mahkemece yeniden bakılan davalarda uygulanmayacağı hükmü getirilmiştir.

Uyuşmazlıkta, Mahkemece heyet hâlinde bir karar verildikten sonra kararın Danıştay tarafından bozulmasını müteakip talep edilen tazminat tutarının tek hakim sınırı altında kaldığı gerekçesiyle dosyanın tek hakimle çözümlenerek karara bağlandığı anlaşılmakta ise de, yukarıda yer verilen mevzuat hükümleri gereği heyetçe verilmiş bir kararın bozulması üzerine süreç içerisinde parasal sınırlarda gerçekleşmesi muhtemel artışların uygulanmayacağı kurala bağlandığından, dosyanın heyetle karara bağlanması gerekirken, tek hakimle uyuşmazlığın çözümlenmesine ilişkin temyize konu kararda usul hükümlerine uygunluk görülmemiştir.