Danıştay 6. Daire E.2021/6490 K.2022/1904

İstemin özeti

Bursa İli, Gürsu İlçesi,.

Mahallesi, … ada, … parsel sayılı taşınmazda ruhsata aykırı yapı yapıldığından bahisle 3194 sayılı İmar Kanununun 32. maddesi uyarınca yapının yıkımına, davacı tarafından yıktırılmaması durumunda yıkım masrafının davacıdan alınmasına ilişkin ... tarihli, .. sayılı ve aynı Kanunun 42. maddesi uyarınca davacıya 15.768,68-TL para cezası verilmesine ilişkin … tarihli, … sayılı Gürsu Belediye Encümeni kararlarının iptali istemiyle açılan davada, dava konusu işlemin davacıya para cezası verilmesi ile yapının davacı tarafından yıktırılmaması halinde Belediyece yıktırılarak yıkım masraflarının davacıdan tahsili yolundaki kısmının iptali,

yıkıma ilişkin kısmı yönünden ise davanın reddi yolundaki İdare Mahkemesi kararının Danıştay Ondördüncü Dairesinin 16/01/2019 tarih ve E:2018/5631, K:2019/154 sayılı kararıyla yıkım masrafının davacıdan tahsil edilmesine ilişkin kısmının bozulması üzerine bozma kararına uyulmayarak ısrar edilmesi sonrasında Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulunun 12/02/2020 tarih ve E:2019/2055, K:2020/316 sayılı kararıyla bozulması üzerine bozma kararına uyularak dava konusu … gün ve … sayılı kararının "yıkım masraflarının davacıdan tahsil edilmesine" ilişkin kısmı yönünden davanın reddi yolunda.

İdare Mahkemesince verilen … tarih ve E:…, K:… sayılı kararın, usul ve hukuka aykırı olduğu ileri sürülerek bozulması istenilmektedir.

SAVUNMANIN ÖZETİ

Temyiz edilen kararda bozma nedenlerinden hiçbirisi bulunmadığından, usul ve kanuna uygun olan kararın onanması gerektiği savunulmaktadır.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ…'IN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Mahkeme kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Altıncı Dairesince, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra işin gereği görüşüldü:

İdare ve vergi mahkemelerince verilen kararların temyiz yolu ile incelenerek bozulabilmeleri 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanununun 49. maddesinde belirtilen nedenlerden birinin bulunması halinde mümkündür.