Danıştay 6. Daire E.2022/9293 K.2023/1237

Dava konusu istem: Denizli İli, Pamukkale İlçesi, … Mahallesi, … Caddesi No:… adresinde faaliyet gösteren davacı şirket tarafından işletilen işletmenin … tarih ve … sayılı Turizm İşletme Belgesinin 2634 sayılı Turizmi Teşvik Kanununun 34 maddesinin 1. fıkrasının (e) bendi uyarınca iptaline ilişkin (… tarih ve … sayılı yazı ile bildirilen) … tarih ve … sayılı Değerlendirme Kurulu kararının iptali istenilmektedir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Uyuşmazlıkta, davacı şirketin turizm işletme belgesinin, belgenin temini sırasında davalı idareye ibraz ettiği ve işletme belgesinin alımına esas teşkil eden işyeri açma ve çalışma ruhsatının, Pamukkale Belediye Başkanlığı tarafından sahte olduğu ve aynı adreste faaliyet gösteren … Gıda İnşaat ve Ticaret Ltd. Şti. adına tanzim edilen … tarih ve … sayılı ruhsatın tahrifatı sureti ile elde edilmiş olduğu yönündeki bildirimi üzerine iptal edildiği anlaşıldığından dava konusu işlemde mevzuata aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi İdari Dava Dairesi kararının özeti: … Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesince verilen … tarih ve E:…, K:… sayılı kararda; istinaf başvurusuna konu İdare Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek, temyiz yolu açık olmak üzere davacı tarafından yapılan istinaf isteminin reddine karar verilmiştir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Temyiz edilen kararda bozma nedenlerinden hiçbirisi bulunmadığından, usul ve kanuna uygun olan kararın onanması gerektiği savunulmaktadır.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ …'NUN DÜŞÜNCESİ : Temyize konu Bölge İdare Mahkemesi kararının İdari Yargılama Usulü Kanununun 46. maddesinde sayılan temyize tabi kararlar arasında yer almadığı görüldüğünden, anılan Kanunun 48. maddesinin 6. fıkrası uyarınca temyiz isteminin incelenmeksizin reddine karar verilmesi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Altıncı Dairesince, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra işin gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

MADDİ OLAY

Denizli İli, Pamukkale İlçesi, … Mahallesi, … Caddesi No:… adresinde faaliyet gösteren davacı şirket tarafından işletilen işletmenin … tarih ve … sayılı Turizm İşletme Belgesinin 2634 sayılı Turizmi Teşvik Kanununun 34 maddesinin 1. fıkrasının (e) bendi uyarınca iptaline ilişkin (… tarih ve … sayılı yazı ile bildirilen) … tarih ve … sayılı Değerlendirme Kurulu kararının iptali istenilmiştir.

İLGİLİ MEVZUAT

2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanununun 18/06/2014 tarihli, 6545 sayılı Kanunun 20. maddesiyle değişik "Temyiz" başlıklı 46. maddesinde, Danıştay dava dairelerinin nihai kararları ile bölge idare mahkemelerinin maddede sınırlı olarak sayılan davalar hakkında verdikleri kararların, başka kanunlarda aksine hüküm bulunsa dahi Danıştayda, kararın tebliğinden itibaren otuz gün içinde temyiz edilebileceği kuralı yer almış; aynı Kanunun 45/6. maddesinde Bölge İdare Mahkemelerinin 46. maddeye göre temyiz yolu açık olmayan kararlarının kesin olduğu,

48. maddesinin 6. fıkrasında ise temyizin kanuni süre geçtikten sonra yapılması veya kesin bir karar hakkında olması halinde de kararı veren mercii tarafından temyiz isteminin reddine karar verileceği, ilgili merciin bu kararlarına karşı, tebliğ tarihini izleyen günden itibaren yedi gün içinde temyiz yoluna başvurulabileceği belirtilmiştir.

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Davacı tarafından işletilen gastronomi tesisi niteliğindeki işletmenin "Turizm İşletmesi Belgesi''nin iptalinin söz konusu tesisin faaliyetinin durdurulması neticesini doğurmadığı, Turizm İşletmesi Belgesinin iptalinden kaynaklı uyuşmazlığın 2577 sayılı Kanunun 46. maddesinde belirtilen temyiz yolu açık davalar kapsamında yer almadığı, dolayısıyla istinaf incelemesinden geçtikten sonra temyiz incelemesine tabi tutulacak davalar arasında sayılmayan ve 2577 sayılı Kanunun 45. maddesinin 6. fıkrası uyarınca istinaf incelemesi üzerine kesinleşen karar hakkında temyiz isteminde bulunulması hukuken mümkün olmadığı gibi.

Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesince temyiz yolu açık olmak üzere karar verilmiş olmasının, 2577 sayılı Kanunun 46. maddesi uyarınca temyiz yolu öngörülmeyen karara, temyiz hakkı kazandırmayacağı açıktır.

KARŞI OY (X)

Dava; Denizli İli, Pamukkale İlçesi, … Mahallesi, … Caddesi No:… adresinde faaliyet gösteren davacı şirket tarafından işletilen işletmenin … tarih ve … sayılı Turizm İşletme Belgesinin iptaline ilişkin (… tarih ve … sayılı yazı ile bildirilen) … tarih ve … sayılı Değerlendirme Kurulu kararının iptali istemiyle açılmıştır.

2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanununun "Temyiz" başlıklı 46. maddesinde, "Danıştay dava dairelerinin nihai kararları ile bölge idare mahkemelerinin aşağıda sayılan davalar hakkında verdikleri kararlar, başka kanunlarda aksine hüküm bulunsa dahi Danıştayda, kararın tebliğinden itibaren otuz gün içinde temyiz edilebilir:

a) Düzenleyici işlemlere karşı açılan iptal davaları.

b) Konusu yüz bin Türk lirasını aşan vergi davaları, tam yargı davaları ve idari işlemler hakkında açılan davalar.

...

d) Belli bir ticari faaliyetin icrasını süresiz veya otuz gün yahut daha uzun süreyle engelleyen işlemlere karşı açılan iptal davaları.

..." hükmüne yer verilmiştir.

2634 sayılı Turizmi Teşvik Kanununun 3 üncü maddesinin (g) bendinde (Değişik:18/07/2021-7334/1.madde), turizm işletme belgesinin, basit konaklama tesisleri hariç olmak üzere, turizm sektöründe faaliyet gösteren turizm işletmelerine Bakanlıkça verilen belgeyi ifade ettiğinin belirtildiği; aynı Kanunun 5 inci maddesinin 7 nci fıkrasında (Değişik:18/07/2021-7334/3.madde), turizm işletme belgesi alamayan işletmelerin faaliyette bulunamayacakları, iş yeri açma ve çalışma ruhsatlarının iptal edilerek faaliyetlerine son verileceği belirtilmiştir.

Bu durumda, davacının sahibi olduğu ve turizm alanında faaliyet gösteren tesis için verilen turizm işletme belgesinin davalı idarece iptal edilmesi sonrasında tesisin faaliyette bulunmasının mümkün olmadığı, dolayısıyla 2577 sayılı Kanunun 46 ncı maddesinin (d) bendi hükmü uyarınca davacıya ait tesisin ticari faaliyetine son verilmiş olduğunun kabulü gerektiğinden, anılan Bölge İdare Mahkemesi kararının temyiz incelemesinin yapılması gerektiği oyu ile aksi yöndeki Dairemiz çoğunluk kararına katılmıyoruz.