Danıştay 6. Daire E.2022/9394 K.2023/1446

Dava konusu istem: Ankara İli, Çankaya İlçesi, ... Mahallesi, ... Mevkii, ... Cadde, ... ada, ... parsel ve ... ada, ... parsel sayılı taşınmazlar arasında bulunan park (yeşil) alanında muhtarlık binası yapımına izin verilmesine ilişkin işlemin geri alınarak söz konusu yapının 3194 sayılı İmar Kanunu hükümleri uyarınca yıkılması istemiyle yapılan ... tarihli, ... sayılı başvurunun zımnen reddine ilişkin işlemin iptali talep edilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Temyize konu kararda; dava konusu işlemin iptali yolundaki İdare Mahkemesi kararının Danıştay Altıncı Dairesinin 21/05/2013 tarih ve E:2012/3921, K:2013/3558 sayılı kararıyla bozulması üzerine, bozma kararına uyulmayarak ısrar edilmesi üzerine, Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulunun 05/02/2015 tarih ve E:2014/1614, K:2015/216 sayılı kararıyla ...

İdare Mahkemesinin ... tarih ve E:... , K:... sayılı kararının ısrara ilişkin kısmının onanmasına karar verilerek dosyanın temyiz isteminin esası hakkında karar verilmek üzere Dairemize gönderilmesi nedeniyle yapılan inceleme neticesinde, Danıştay Altıncı Dairesinin 04/10/2018 tarih ve E:2018/482, K:2018/7393 sayılı kararıyla İdare Mahkemesi kararının bozulması üzerine, bozma kararına uyularak,

dava konusu park alanı içerisine davalı idarenin ... tarihli, ... sayılı işlemi ile 10.1x5.45 metre ebatlarında muhtarlık binası yapılmasına izin verildiği görüldüğünden, dava devam ederken Planlı Alanlar Tip İmar Yönetmeliğinin 14. maddesinde yapılan değişiklik sonucu park alanlarında muhtarlık binası yapılabileceğinden, davacının park alanında muhtarlık binası için izin verilmesine ilişkin işlemin geri alınarak yapının yıkılması talebinin zımnen reddine dair işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Dava konusu işlemin tesis edildiği tarihteki mevzuat hükmünün uygulanması gerektiği, yaklaşık 100 m2 betonarme bir yapı olduğundan Mahkeme kararı gerekçesinde yer alan Yönetmelik hükmündeki şartları sağlamadığından keşif ve bilirkişi incelemesi yapılmadan karar verildiği, anılan Yönetmelik değişikliğine karşı açılan davada lehlerine karar verildiğini belirtilerek temyize konu Mahkeme kararının usul ve yasaya uygun olmadığından bozulması gerektiği ileri sürülmüştür.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ

Dairemiz kararında belirtilen gerekçenin de eklenmesi suretiyle Mahkeme kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Altıncı Dairesince, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra, işin gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanununun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

Bununla birlikte, Mahkeme kararı gerekçesinin dayanağı Planlı Alanlar Tip İmar Yönetmeliğinin 14. maddesinde değişiklik yapılmasına dair Yönetmeliğin (01.06.2013 tarih ve 28664 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan) 12. maddesinin 2-ab Parklar alt bendi, Dairemizin 25/12/2018 tarihli ve E:2013/6220, K:2018/10656 sayılı kararıyla iptal edilerek Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulunun 26/10/2020 tarihli ve E:2019/1945, K:2020/1971 sayılı kararıyla bu iptal kararı onanmış ise de.

Dairemizin iptal kararından önce, 03/07/2017 tarihli ve 30113 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak Planlı Alanlar İmar Yönetmeliğinin yürürlüğe girdiği, uyuşmazlığa ilişkin olarak anılan Yönetmeliğin 19-1/c Park alanları maddesinde de, park alanlarında muhtarlık binası yapılabileceğine ilişkin hükme yer verildiği, Planlı Alanlar Tip İmar Yönetmeliğinin ise yürürlükten kaldırıldığı anlaşıldığından, dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmıştır.

Bu durumda, yukarıda belirtilen gerekçenin de eklenmesi suretiyle, temyize konu edilen İdare Mahkemesi kararının onanması gerekmektedir.