Danıştay 6. Daire E.2024/2499 K.2024/4423

Karar veren Danıştay Altıncı Dairesince, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun ''İstinaf'' başlıklı 45. maddesinin 1. fıkrasında.

İdare ve vergi mahkemelerinin kararlarına karşı, başka kanunlarda aksine hüküm bulunsa dahi, mahkemenin bulunduğu yargı çevresindeki bölge idare mahkemesine, kararın tebliğinden itibaren otuz gün içinde istinaf yoluna başvurulabileceği, ancak, konusu beş bin Türk lirasını geçmeyen vergi davaları, tam yargı davaları ve idari işlemlere karşı açılan iptal davaları hakkında idare ve vergi mahkemelerince verilen kararların kesin olup, bunlara karşı istinaf yoluna başvurulamayacağı, Ek 1. maddesinde de;

bu Kanunda öngörülen parasal sınırların, her takvim yılı başından geçerli olmak üzere, önceki yılda uygulanan parasal sınırların, o yıl için 213 sayılı Vergi Usul Kanununun mükerrer 298 inci maddesi hükümleri uyarınca Maliye Bakanlığınca her yıl tespit ve ilan edilen yeniden değerleme oranında artırılması suretiyle uygulanacağı, bu şekilde belirlenen sınırların bin Türk Lirasını aşmayan kısımlarının dikkate alınmayacağı vurgulanmış.

2023 tarihi itibariyle yeniden değerleme oranının tatbikiyle istinaf sınırı 20.000,00-TL olmuştur.

Dosyanın incelenmesinden,davacının maliki olduğu Ankara ili, Yenimahalle ilçesi, ... Mahallesi, ... ada ... parsel sayılı taşınmazın bulunduğu alanda 3194 sayılı İmar Kanunu 18. maddesi kapsamında yapılan parselasyon neticesinde adına tescil edilen parsel ile parselasyon öncesinde maliki olduğu parselin (... ada ... parsel) birbirine eşdeğer olmamasından kaynaklı olarak aradaki bedel farkının (10.000,00-TL) ödenmesine karar verilmesi istemiyle açılan davanın tek hakimle karar verilen tarih itibarıyla da 2023 yılı için (20.000-TL) kesin olarak karar verilmesi gerektiği, davaya konu edilen parasal miktarın, güncel istinaf parasal sınırlarının altında kaldığı ve istinaf kanun yoluna başvurulamayacağı anlaşılmaktadır.

Bu durumda, uyuşmazlık konusu tutar itibarıyla Mahkemece tek hakimle kesin olarak karar verilmesi gerekirken, anılan Mahkeme kararının istinaf kanun yolu incelemesi neticesinde Bölge İdare Mahkemesi İdari Dava Dairesince verilen karara karşı yapılan temyiz isteminin incelenmesine yasal olanak bulunmadığı sonucuna ulaşılmıştır.

Öte yandan, temyize konu Bölge İdare Mahkemesi kararının hüküm fıkrasında, temyiz yolunun açık olduğunun belirtilmesinin, kanunen temyiz yolu öngörülmeyen davalarda ilgilisine temyiz hakkı vermeyeceği açıktır.