Danıştay 7. Daire E.2007/10 K.2007/229

... Bankası Anonim Şirketi vekili Av. ... ile Başbakanlık Gümrük Müsteşarlığı adına Haydarpaşa Gümrük Müdürlüğü tarafından, … Vergi Mahkemesinin ...gün ve E:...; K:... sayılı kararının bozulması istemiyle karşılıklı olarak yapılan temyiz başvurularına ait dosya incelendikten sonra işin gereği görüşüldü:

Dosyanın incelenmesinden.

5411 sayılı Bankacılık Kanununun 140'ncı maddesinin ikinci fıkrasında, faaliyet izni kaldırılan veya tasfiyeleri Fon eliyle yürütülen bankaların iflas ve tasfiye idarelerinin Fon tarafından borçlarının ve/veya taahhütlerinin üstlenilmesi ve/veya alacaklarının devralınması halinde Fonun, üstlendiği borçlar ve/veya taahhütler ile devraldığı alacaklarla ilgili devir ve temlik sözleşmelerinin, her türlü teminatın tesisi ve kaldırılmasının, sözleşmelerin bozulmasının, dava ve icra takipleri ile bu borçlar ve/veya alacaklar ve/veya taahhütlerle ilgili diğer her türlü işlemlerin ve bu işlemlerle ilgili düzenlenen kağıtların, her türlü vergi, resim,

harç, fonlar ve 2548 sayılı Cezaevleri ile Mahkeme Binaları İnşası Karşılığı Olarak Alınacak Harçlar ve Mahkumlara Ödettirilecek Yiyecek Bedelleri Hakkında Kanunun 1'inci maddesi hükmünden istisna olduğu yolunda yer alan hüküm uyarınca harçtan muaf olunduğundan bahisle harç ödenmeden temyiz isteminde bulunulduğu anlaşılmıştır.

Oysa; sözü edilen hükümde ve Mülga 4389 sayılı Bankalar Kanununun, 5411 sayılı Bankacılık Kanununun Geçici 11'inci maddesinde uygulanmasına devam edileceği öngörülen 14'üncü maddesinin 5'inci fıkrasının 4743 sayılı Kanunun 5'inci maddesiyle değişik (c) bendinin birinci cümlesinde yer alan benzer düzenlemede öngörülen istisna, temettü hariç ortaklık hakları ile yönetim ve denetimleri Fona intikal eden bankaların, faaliyet izni kaldırılan bankaların, tasfiyeleri Fon eliyle yürütülen bankaların ve hisseleri kısmen veya tamamen Fona intikal eden bankaların işlemlerine değil,

sayılan bu bankaların borçlarının ve taahhütlerinin Fon tarafından yüklenilmesi veya alacaklarının devralınması halinde, Fonun, bu borçlar, alacaklar ve taahhütlerle ilgili işlemlerine ilişkin olduğundan, sayılan bankaların söz konusu istisnadan yararlanmaları olanaklı değildir.

Öte yandan. 492 sayılı Harçlar Kanununun "Kısımlar Arasında Müşterek Hükümler" başlıklı Onuncu Kısmında yer alan 127'nci maddesinde de, bu Kanunda aksine hüküm bulunmadıkça harçların tamamı peşin olarak ödenmeden harca konu işlemin yapılamayacağı belirtilmiş.

2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanununun 48'inci maddesinin 6'ncı fıkrasında ise, temyiz dilekçesi verilirken gerekli harç ve giderlerin tamamının ödenmemiş olması halinde kararı veren; mahkeme veya Danıştay daire başkanı tarafından verilecek onbeş günlük süre içerisinde tamamlanması, aksi halde temyizden vazgeçilmiş sayılacağı hususunun temyiz edene yazılı olarak bildirileceği; verilen süre içinde harç ve giderler tamamlanmadığı takdirde, mahkemenin, ilk derece mahkemesi olarak davaya bakan Danıştay dairesinin, kararın temyiz edilmemiş sayılmasına karar vereceği hükmüne yer verilmiştir.

Bu bakımdan; davacı Banka vekili tarafından harçtan muaf olunduğu ileri sürülerek temyiz başvurma harcı ile vekaletname suret harcı ödenmeden ve Mahkemece de davacıdan harç alınmadan, dosyanın Danıştaya gönderilmesi, 4389 sayılı Kanunun yukarıda yer verilen hükmünün yanlış yorumlanmasının sonucu olduğundan, söz konusu harçların, 2577 sayılı Kanunun anılan 48'inci maddesinin 6'ncı fıkrası uyarınca işlem yapılarak istenilmesi gerekmektedir. Bu nedenle, yukarıda açıklanan yöntemin uygulanması için, dosyanın … Vergi Mahkemesine gönderilmesine, 29.1.2007 gününde oyçokluğu ile karar verildi.

X- AYRIŞIK OY

Mülga 4389 sayılı Bankalar Kanununun, 5411 sayılı Bankacılık Kanununun Geçici 11'inci maddesinde uygulanmasına devam edileceği öngörülen 14'üncü maddesinin 5'inci fıkrasının 4743 sayılı Kanunun 5'inci maddesiyle değişik (c) bendinde yer alan ve Dairemizce maddede yer alan öznelerden yalnızca birine, "Fona" tanındığı kararlaştırılan muafiyet hükmü, anılan madde hükmünün üç özneli olması nedeniyle (Fona intikal eden bankalar (1); tasfiyeleri Fon eliyle yürütülen bankaların iflas idareleri (2) ve borçlarının ve taahhütlerinin kısmen Fon tarafından üstenilmesi ve/veya alacaklarının devralınması halinde Fon (3) olmak üzere) üç kuruma (oluşuma) tanınmıştır.

Nitekim; gerek bir alt paragrafta ve gerekse Kanunun takip eden maddelerinin pek çoğunda, her üç özne, anlaşılır biçimde "Fona intikal eden bankalar, tasfiyeleri Fon eliyle yürütülen müflis bankaların iflas idareleri ve Fon"; ya da "Fonun, Fon bankalarının ve tasfiyeleri Fon eliyle yürütülen bankaların iflas ve tasfiye idarelerinin" ifadeleriyle açıkça üç ayrı özne olarak belirtilmiştir.

Kaldı ki.

4389 sayılı Kanunun anılan fıkrasını değiştiren 4743 sayılı Mali Sektöre Olan Borçların Yeniden Yapılandırılması ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun Tasarısının gerekçesinde, "Temettü hariç ortaklık hakları ile yönetim ve denetimleri veya hisseleri Fona intikal eden bankalara, tasfiyeleri Fon eliyle yürütülen bankaların iflas idarelerine ve Fona, açacakları dava ve icra takiplerinde tanınan vergi, resim ve harç istisnalarının kapsamı genişletilmiştir.".

Plan ve Bütçe Komisyonu raporunda da, "TMSF'na, intikal eden bankalara, tasfiyeleri TMSF eliyle yürütülen bankaların iflas idarelerine ve TMSF'na açacakları dava ve icra takiplerinde tanınan vergi, resim ve harç istisnalarının kapsamının genişletilmesi," ibarelerine yer verilmiş olması da, bu sonucu doğrulamaktadır.

Öte yandan; 4389 sayılı Kanunu yürürlükten kaldıran 5411 sayılı Bankacılık Kanununun 140'ncı maddesinin ikinci fıkrasıyla da benzer düzenleme yapılmış ve muafiyet yalnızca Fona değil, anılan fıkrada sayılan kurumların (oluşumların) tümüne tanınmıştır. Bu nedenle, Fon Bankası olduğunda ihtilaf ve kuşku bulunmayan davacı Bankanın harç ödemeksizin temyiz başvurusunda bulunması yasal olup, Mahkemece Dairemize bu şekilde gönderilen dosyanın esastan temyiz incelemesinin yapılması gerektiği oyu ile karara karşıyız.