Danıştay 7. Daire E.2016/10362 K.2020/4692

Dava konusu istem: Davacı adına tescilli … tarih ve …, … tarih ve …, … tarih ve …, … tarih ve … sayılı serbest dolaşıma giriş beyannameleri muhteviyatı eşyaya ilişkin menşe ispat belgesinin ibraz edilmediğinden bahisle ek olarak tahakkuk ettirilen ek mali yükümlülük ve katma değer vergisi ile 4458 sayılı Gümrük Kanunu'nun 234. maddesi uyarınca karara bağlanan katma değer vergisi para cezası ve 2976 sayılı Kanun'un 4. maddesi kapsamında karara bağlanan ek mali yükümlülük para cezası ile gecikme zammının tahsili amacıyla düzenlenen ödeme emrinin iptali istemiyle dava açılmıştır.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: … tarih ve … sayılı serbest dolaşıma giriş beyannamesi haricindeki üç adet beyanname ile ilgili olarak ek tahakkuk ve para cezası işleminin dava açılmaksızın kesinleştiği ve kamu alacağının vadesinde ödenmediği, davacı itirazının 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'un 58. maddesinde yer alan zamanaşımına uğradığı, kısmen ödendiği ya da borcun olmadığı yönündeki sınırlı itiraz nedenlerinden hiçbirinin kapsamında bulunmadığından ödeme emrinin bu kısmında hukuka aykırılık bulunmadığı;

… tarih ve … sayılı beyanname yönünden ise, beyannamenin tescil tarihinden itibaren üç yıllık sürenin dolmasından sonra ek tahakkuk ve para cezasına ilişkin tebliğin 05/10/2015 tarihinde yapıldığı; öte yandan, ceza davasının açıldığının ortaya konulamadığı ve böyle bir iddianın da olmaması karşısında bu beyannameye isabet eden vergi ve cezaların zamanaşımına uğradığı gerekçesiyle, ödeme emrinin bu kısmının iptaline, diğer üç beyannameye ilişkin kısmı yönünden ise davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davanın süresi içerisinde açılmadığı, zamanaşımı iddiasının ise dinlenilmemesi gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'ÜN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın iptale ilişkin hüküm fıkrasının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen kararın iptale ilişkin hüküm fıkrası usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.