Danıştay 7. Daire E.2016/11277 K.2021/1401

Dava konusu istem : Davacı adına, 4760 sayılı Özel Tüketim Vergisi Kanunu'nun 13. maddesinin 5. fıkrası uyarınca, bandrolsüz sigara bulundurduğundan bahisle, takdir komisyonu kararına dayanılarak 2014 yılının Kasım dönemine ilişkin re'sen tarh edilen özel tüketim vergisi ve kesilen vergi ziyası cezasının iptali istemiyle dava açılmıştır.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti : 4760 sayılı Kanun'un 13. maddesinin 5. fıkrası açıklanarak, olayda, Emniyet Birimlerince davacının sürücüsü olduğu araçta yapılan aramada TAPDK bandrolü, Gelir İdaresi logosu ve yasal uyarısı olmayan yurtdışı menşeli sigaraların bulundurulduğu tespit edildiğinden, Kanunda aranılan şartların gerçekleştiği, bu nedenle tesis edilen işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Takdir komisyonu kararının dayanağı vergi inceleme raporunun tebliğ edilmediği, hakkında açılan ceza yargılamasında beraat kararı verildiği, bu nedenle, tesis edilen işlemin hukuka aykırı olduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ … DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyiz dilekçesinde davacı tarafından; yapılan ceza yargılaması sonucunda beraat kararı verildiği; bu nedenle, hakkında ceza sonucunu doğuracak yeni bir işlem tesis edilmesinin hukuka aykırı olduğu; ayrıca, takdir komisyonu kararının dayanağı olan vergi inceleme raporunun tebliğ edilmediği iddia edilmiş ise de. 5607 sayılı Kanuna muhalefet suçunun unsurları ile dava konusu işleme neden olan fiilin unsurları farklı olup, ayrı hukuk disiplinlerine tabi bulunmaktadır.

Nitekim, anılan Kanun uyarınca yargılamaya konu fiil "kaçak ürünün ticari maksatla bulundurulması" olmasına karşın, 4760 sayılı Kanun'un 13. maddesinin 5. fıkrasında düzenlenen ve vergi ziyaı cezalı tarhiyatın nedenini oluşturan fiilde, ticari maksat aranmamakta, ürünün bulundurulmasının tespiti yeterli görülmektedir. Bu bakımdan, ceza yargılaması sonucunda verilen beraat kararının dava konusu işlemi ve işleme karşı açılan işbu davanın sonucunu doğrudan etkilemeyeceği açıktır.

Öte yandan, davacının özel etiketi veya işareti olmayan özel tüketim vergisine tabi sigaraları bulundurduğu hususunun 18/11/2014 tarihli yakalama ve el koyma tutanağı ile tespit edilmiş olması, söz konusu tutanağa dayanılarak takdir komisyonunca TAPDK'ın belirlediği emsal bedeller üzerinden matraha ulaşıldığının anlaşılması karşısında, ayrıca bir vergi incelemesine gerek bulunmadığından, dilekçede belirtilen iddialar, usul ve hukuka uygun bulunan mahkeme kararının bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.