Danıştay 7. Daire E.2016/11422 K.2021/1434

Dava konusu istem: Davacı adına tescilli ... tarih ve ... sayılı serbest dolaşıma giriş beyannamesi kapsamında 6802.93.10.00.00 gümrük tarife istatistik pozisyonunda ve İran menşeli olarak beyan edilmek suretiyle ithal olunan "granit" isimli eşyanın gerçekte Çin Halk Cumhuriyeti menşeli olduğundan bahisle tahakkuk ettirilen dampinge karşı verginin matraha ilave edilmesi suretiyle yapılan ek katma değer vergisi tahakkuku üzerinden 4458 sayılı Gümrük Kanunu'nun 234. maddesine istinaden üç kat tutarında karara bağlanan para cezasına vaki itirazın reddine dair işlemin iptali istemiyle dava açılmıştır.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Olayda, her ne kadar 22/02/2014 tarihinden itibaren İran ülkesinin Genelleştirilmiş Tercihler Sisteminden yararlanacak ülkeler kapsamından çıkarılması üzerine, bu ülke menşeli olarak ithal edilen ürünlere ait Form A belgelerinin, 01/01/2014 tarih ve sonrasında tescil edilmiş bir gümrük beyannamesinde tercihli olmayan rejimde ispat belgesi olarak kullanılamayacağından hareketle eşyanın Çin menşeli olduğu kabul edilerek işlem tesis edilmiş ise de;

muafiyet kapsamından çıkarılan bir ülkeden ithal edilen eşyanın menşeini ispat eden bir belgenin kabul edilmemesinin, ithal edilen ürünün başka bir ülke menşeli olduğunu ispata yeterli olmadığı, eşyanın menşeine ilişkin yurt dışı araştırması, ithalat yapılan firmalar nezdinde sorgulama ya da eşyanın menşeine ilişkin somut veri elde edilebilecek herhangi bir incelemenin yapılmadığı gerekçesiyle davaya konu işlemin iptaline karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Geçerli bir menşe şehadetnamesi ibraz edilmediğinden, tesis edilen işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'İN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.