Danıştay 7. Daire E.2016/11722 K.2021/1507

Dava konusu istem: Davacı adına, üzerine kayıtlı araçta Emniyet Birimlerince yapılan aramada, yurtdışı menşeli sigara bulundurulduğunun tespit edildiğinden bahisle 4760 sayılı Özel Tüketim Vergisi Kanunu'nun 13. maddesinin 5. fıkrası kapsamında takdir komisyonu kararına istinaden 2013 yılının Ekim dönemi için re'sen tarh edilen özel tüketim vergisi ve kesilen bir kat vergi ziyaı cezasının iptali istemiyle dava açılmıştır.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: 4760 sayılı Kanun'un 13. maddesinin 5. fıkrası açıklanarak, olayda, 20/04/2013 tarihinde iki yıl süre ile. Turizm İnşaat Otomotiv Ticaret Limited Şirketi'ne, bu şirket tarafından da …'a kiralandığı anlaşılan … plakalı aracın, 28/10/2013 tarihinde Bitlis ili Tatvan ilçesinde terkedilmiş halde bulunduğu, yapılan aramada; bagajda 698 karton (6980 paket) … marka kaçak sigara ele geçirildiği,

bu durumda davacının kullanımında olmayan araçta bandrolsüz sigara buludurulduğundan bahisle sorumlu tutulamayacağı, öte yandan ara karara cevaben gelen bilgi ve belgelerin incelenmesinden, davalı idare tarafından davacının söz konusu bandrolsüz sigara bulundurduğuna ilişkin herhangi bir açıklama yapılmadığı gibi ispata elverişli bilgi ve belgelerin de sunulamadığı anlaşıldığından vergi ziyaı cezalı özel tüketim vergisi tarhiyatında yasal isabet bulunmadığı gerekçesiyle davaya konu işlemin iptaline karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Tesis edilen işlemin hukuka uygun olduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

İstemin reddi gerektiği savunulmaktadır.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'IN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.