Danıştay 7. Daire E.2016/12821 K.2021/1752

Dava konusu istem: 2006/12 sayılı Dahilde İşleme Rejimi Tebliğinin 14. maddesi kapsamında verilen dahilde işleme izni kapsamında tescilli ... tarih ve ... sayılı geçici ithalat beyannamesiyle ithal işlemi gerçekleştirilen "örme mensucat" cinsi eşyanın eninin 150 santimetreyi geçtiği dolayısıyla dampinge karşı vergiye tabi olduğundan bahisle yapılan dampinge karşı vergi ve katma değer vergisi tahakkuku ile 4458 sayılı Gümrük Kanunu'nun 234. maddesi uyarınca kesilen para cezalarına vaki itirazın reddine ilişkin iptali istemiyle dava açılmıştır.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Davacı adına tescilli beyanname ile dahilde işleme izni kapsamında geçici olarak ithal edilen eşyanın pozisyonunun farklı beyan edildiğinden bahisle tahakkuk ettirilen vergiler üzerinden 4458 sayılı Gümrük Kanunu'nun 234. maddesinin 2. fıkrası uyarınca para cezası kararı alınmış ise de, davacı şirketin dahilde işleme rejimi hükümlerini ihlal ettiği yönünde idarece yapılmış bir tespit ve ileri sürülen bir iddia bulunmadığı gibi ortada herhangi bir vergi kaybı söz konusu olmadığından, yapılan tahakkuk ve karara bağlanan para cezasında hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu işlemlerin iptaline karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

2006/12 sayılı Dahilde İşleme Rejimi Tebliğinin 14. maddesi kapsamında verilen dahilde işleme izni kapsamında tescilli beyanname muhteviyatı eşyanın beyan edilenin aksine 6006.32.90.00.00 pozisyonunda değil, 5810.92.10.00.00 pozisyonunda yer aldığı ve eni 150 santimetreyi geçtiği, bu nedenle 2010/8 sayılı Tebliğ kapsamında olduğu anlaşıldığından dampinge karşı vergiye tabi olan eşya için yapılan tahakkuk ile kesilen para cezasının hukuka uygun olduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.