Danıştay 7. Daire E.2016/152 K.2020/5216

Dava konusu istem: Davacı hakkında POS cihazlarını kullanmak suretiyle ikrazatçılık yaptığının tespit edildiğinden bahisle 2012 yılı Ocak ila Aralık dönemi için Takdir Komisyonu kararlarına istinaden re'sen tarh edilen banka ve sigorta muameleleri vergileri ve kesilen vergi ziyaı cezalarının iptali istemiyle dava açılmıştır.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Olayda, beyannamenin verilmemesi nedeniyle re'sen tarh nedeni bulunduğundan matrah takdiri için Takdir Komisyonuna sevk işlemi yerinde olmakla birlikte, düzenlenen vergi tekniği raporunda hasılatın net bir şekilde tespit olunamadığı zira kısmen gerçek mal satışları karşılığı kredi kartıyla yapılan tahsilat, kısmen komisyon almaksızın yapılan kredi kartı çekişi karşılığı verilen nakit para işlemi ve kısmen de diğer şahısların kredi kartıyla yapılan kart çekişleri sonucu kendi ihtiyaçları için nakit para işlemi olduğunun anlaşıldığı,

bu nedenle de hasılatın net bir şekilde tespit edilebilmesi için vergi matrahının takdir komisyonu tarafından takdir edilmesinin istenildiği ancak matrah takdir edilirken herhangi bir araştırma ve inceleme yapılmaksızın vergi tekniği raporu done alınarak pos cihazındaki satışları üzerinden %3 komisyon oranı dikkate alınarak matrah takdirinde bulunulduğu, matrahın tespitinde dikkate alınması gereken hususların dikkate alınmadığı ve söz konusu tutarların ne kadar olduğuna dair herhangi bir belirlemenin yapılmadığı,

somut tespit ve değerlendirmede bulunulmadan soyut ve genel ifadelerle 2012 yılı için pos cihazıyla yapılmış olan satış tutarı toplamı esas alınmak suretiyle takdir olunan matrah üzerinden tesis edilen cezalı tarhiyatta hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle davaya konu işlemlerin iptaline karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Tesis edilen işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

İstemin reddi gerektiği savunulmuştur.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'ÜN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.