Danıştay 7. Daire E.2016/155 K.2020/3364

Dava konusu istem: Davacı adına tescilli 2010 ilâ 2013 yıllarına ait 357 adet serbest dolaşıma giriş beyannamesi muhteviyatı eşyaların transfer bedellerine ilişkin bildirim formlarının sahte olarak düzenlendiğinin tespit edildiği ve bu nedenle eşya bedellerinin ödeme şeklinin peşin olmadığından bahisle tahakkuk ettirilen kaynak kullanımı destekleme fonu payları ile bu fon paylarının matraha ilavesi suretiyle ek olarak tahakkuk ettirilen katma değer vergilerine vaki itirazların reddine dair işlemin iptali istemiyle dava açılmıştır.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Olay ... Sulh Ceza Mahkemesinin ... tarih ve ...

Değişik iş konulu kararına istinaden yapılan arama sonucunda ele geçirilen bilgisayar kayıtlarının Adana İl Emniyet Müdürlüğü Siber Suçlarla Mücadele Şube Müdürlüğünce incelenmesi sonucunda düzenlenen raporda, davacı adına tescilli beyannameler ekinde sunulan transfer bildirim formlarının sahte olduğunun bildirildiği, davacı şirket tarafından ise bu durumun aksine yönelik herhangi bir iddia ileri sürülmemesi nedeniyle bahse konu beyannameler ekindeki transfer bildirim formlarının gerçeği yansıtmadığı ve ödemenin peşin yapılmadığı sonucuna ulaşıldığı,

bu durumda, davacı şirket adına tescilli beyannameler muhteviyatı eşyalar için yapılan ödemelerin peşin yapılmadığının anlaşılması nedeniyle tesis edilen dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

İthalatlara ilişkin ödemelerin peşin olarak yapıldığı, kamu alacaklarının beyannamelerin tescil tarihinden itibaren üç yıllık zaman aşımı süresi geçirildikten sonra davacıdan aranılmasının hukuka aykırı olduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'İN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.