Danıştay 7. Daire E.2016/1619 K.2020/4555

Dava konusu istem: Davacının 2011 yılında düşük özel tüketim vergisine tabi madeni yağları daha yüksek vergi tutarlı motorine ikame ürün olarak satmak suretiyle vergi kaybına yol açtığından bahisle düzenlenen vergi inceleme raporuna istinaden, 2011/Ocak ila Aralık dönemlerine ilişkin olarak re'sen tarh edilen özel tüketim vergileri ile tekerrür hükümlerinin de uygulanması suretiyle kesilen vergi ziyaı cezalarının iptali istemiyle dava açılmıştır.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: 4760 sayılı Özel Tüketim Vergisi Kanunu'nun 13. maddesinin 2. fıkrasını açıklamak suretiyle, olayda, davacının satın almış olduğu düşük oranda özel tüketim vergisine tabi madeni yağları, daha yüksek oranda vergiye tabi motorin olarak sattığını iddia eden ve iddiasını ispatla mükellef olan davalı idare tarafından, herhangi bir somut tespitin yapılmadığı, davacının almış olduğu madeni yağları üretim sürecinden geçirerek veya başka yollarla motorine dönüştürdüğünün davalı idarece ortaya konulamadığı,

dolayısıyla tarhiyatın dayanağı olarak gösterilen maddede öngörülen koşulların dava konusu olayda gerçekleşmediği, inceleme sırasında ifadesine başvurulan bir kısım alıcıların ifadelerinde alınan madeni yağın yakıt olarak kullanıldığı ifade edilmişse de, alıcılar tarafından satın alınan madeni yağın (koruyucu) yakıt olarak kullanılmış olmasının madeni yağın niteliğini değiştirmeyeceği ve madeni yağın davacı tarafından motorine dönüştürüldüğü anlamına da gelmeyeceği,

diğer ifadelerin ise idarenin iddialarını destekler nitelikte olmadığı anlaşıldığından varsayım ve kanaate dayalı olarak yapılan cezalı tarhiyatlarda yasal isabet görülmediği gerekçesiyle iptaline karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Düzenlenen vergi inceleme raporuna göre gerçekleştirilen tarhiyatların hukuka uygun olduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'IN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddinin gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.