Danıştay 7. Daire E.2016/2171 K.2020/4402

Dava konusu istem: Davacı adına, Emniyet Birimlerince yapılan aramada sürücüsü olduğu araçta yurtdışı ve yurtiçi menşeli bandrolsüz sigara bulundurduğunun tespit edildiğinden bahisle 4760 sayılı Özel Tüketim Vergisi Kanunu'nun 13. maddesinin 5. fıkrası kapsamında takdir komisyonu kararlarına istinaden 2014 yılının Haziran dönemi için re'sen tarh edilen özel tüketim vergisi ile kesilen bir kat vergi ziyaı cezasının iptali istemiyle dava açılmıştır.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: 4760 sayılı Kanun'un 13. maddesinin 5. fıkrası açıklanarak, olayda, Emniyet Birimlerince yapılan aramada davacının sürücüsü olduğu araçta yatak örtüleri ve yorganların altında gizlenmiş çok sayıda … bandrolü, … logosu ve yasal uyarısı olmayan yurtdışı ve yurtiçi menşeli sigaraların bulundurulduğu tespit edildiğinden, olayda 13. maddenin 5. fıkrasında aranan şartların gerçekleştiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Hakında açılan ceza davasında kaçak sigarayı satışa arz eden ve satan sıfatıyla yargılandığını ancak kesinleşmiş bir ceza kararı bulunmadığı, araç içerisinde ele geçen sigaraların kıymetinin yüksek belirlendiği, matrahın hukuka uygun şekilde takdir edilmediği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'IN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.