Danıştay 7. Daire E.2016/2308 K.2020/4431

Dava konusu istem: Davacı adına, sahte fatura kullandığının tespit edildiğinden bahisle, tesis edilen özel tüketim vergisi mükellefiyetinin iptali istemiyle dava açılmıştır.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Olayda, dava konusu mükellefiyet işleminin, vergi inceleme elemanının vergi matrahlarının takdiri için takdir komisyonuna sevk yazısına istinaden tesis edildiği, bu işleme dayanak alınan herhangi bir vergi tekniği ya da vergi inceleme raporunun bulunmadığı, mükellefiyet tesis edilen dönemler için herhangi bir vergilendirme işleminin yapılmadığı, ihtilaf konusu dönemde özel tüketim vergisi mükellefiyetini gerektirecek 4760 sayılı Özel Tüketim Vergisi Kanunu'nun 4. maddesinde belirtilen yönlerden bir faaliyette bulunduğu yolunda hukuken geçerli herhangi tespit yapılmaksızın, salt vergi müfettişinin yazısına istinaden davacı adına mükellefiyet tesis edilmesinde hukuka uyarlık görülmediği gerekçesiyle dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacının sahte fatura kullandığının sabit olduğu, bu nedenle tesis edilen işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'İN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.