Danıştay 7. Daire E.2016/3417 K.2020/4540

Dava konusu istem: Davacının 2009 yılı hesap ve işlemlerinin özel tüketim vergisi yönünden incelenmesi sonucunda düzenlenen vergi inceleme raporuna istinaden ithal edilen veya yurt içinden temin edilen baz yağın imalatta kullanılmadan doğrudan piyasaya satıldığından bahisle 2009 yılı Ocak ve Şubat ayı (1 ve 2.) ile Mayıs (1.) dönemi için re'sen tarh edilen vergi ziyaı cezalı özel tüketim vergisinin iptali istemiyle dava açılmıştır.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Davacının günlük üretim kapasitesinin çok üstünde satışlarının bulunduğu, bunların büyük bir kısmının iki mükellefe yapıldığı ve bu mükellefler hakkında sahte belge düzenleme ve kullanma yönünden tespitlerin olduğu, üretim için gerekli hammadde alışının olmadığı, beyan ve kayıt düzeninde usulsüzlükler bulunduğu, 2009 yılı üretim tasdik raporunda 2010 yılı kapasite bilgilerinin kullanıldığı ve stok bilgilerinde hata olduğu, mal satış hareketlerine ilişkin belge olmadığı,

kaçak akaryakıt satışına ilişkin olarak yapılan soruşturma ve hazırlanan savcılık iddianamelerinde şirket müdürünün ismine yer verildiği ve bu kişinin ilgili bulunduğu şirket faaliyetlerinin incelenmesinin önerildiği, olağan icaplara aykırı şekilde yüksek ciro yapılan bir dönemde işyerinin bildirimsiz terk edilerek faaliyetine son verildiği, raporlardaki tespitlere davacı tarafından somut bir açıklamada bulunulmadığı, tenkit edilen üretim ve satışlara ilişkin herhangi bir bilgi ve belgenin sunulmadığı, alınan baz yağın imalatta kullanılmadan doğrudan piyasaya satıldığı sonucuna ulaşıldığından,

tesis edilen cezalı tarhiyatta hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Üretim kapasite raporunun birden fazla olduğu ve 3 adet raporun bulunduğu, Adana Sanayi Odasından alınan ekspertiz raporunda piyasa şartlarına göre üretilen ürünlerin bir veya birkaçının üretimine yoğunlaşılabileceğinin bildirildiği, 2009 yılında 14.596 ton yıllık üretim kapasitesinin bulunduğu, somut tespite dayanmadan varsayıma dayalı olarak tarhiyat önerildiğinden tesis edilen işlemde hukuka uyarlık bulunmadığı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

İstemin reddi gerektiği savunulmaktadır.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'ÜN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.