Danıştay 7. Daire E.2016/3718 K.2021/1261

Dava konusu istem: Tasfiye Halinde … Limited Şirketinin 2012 yılının Mayıs dönemine ilişkin özel tüketim vergisi borcunun tahsili amacıyla kanuni temsilci sıfatıyla davacı adına düzenlenen ödeme emrinin iptali istemiyle dava açılmıştır.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 10. maddesinin açıklanması suretiyle; olayda, asıl borçlu şirket adına düzenlenen ödeme emirlerinin şirkete tebliğ edilmesine karşın vadesinde ödenmediğinden ve şirketten tahsil olanağı bulunmadığının anlaşıldığından bahisle davacı adına ödeme emri düzenlenmişse de; davaya konu ödeme emrinin düzenlenme tarihi itibariyle, şirket hakkında düzenlenen ödeme emrine karşı açılan davanın devam etmesi ve ortada şirket aleyhine verilmiş bir kararın bulunmaması karşısında asıl borçlu nezdindeki takibin henüz kesinleştiğinden ve kanuni temsilciden takip ve tahsil safhasına gelen bir amme alacağının varlığından söz edilemeyeceği gerekçesiyle işlemin iptaline karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Asıl borçlu şirket hakkında gerekli malvarlığı araşıtırması yapılması sonucunda borcun tahsil edilemeyeceği anlaşıldığından tesis edilen işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülmektedir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'İN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.