Danıştay 7. Daire E.2016/5362 K.2021/1050

Dava konusu istem: Davacı adına 2013 yılında tescilli muhtelif tarih ve sayılı 3 adet serbest dolaşıma giriş beyannamesi muhteviyatı eşyalara ilişkin ödenen kaynak kullanımını destekleme fonu tutarının yurt içi gidere dahil edilmediğinden bahisle tahakkuk ettirilen katma değer vergisi ve bu vergi üzerinden 4458 sayılı Gümrük Kanunu'nun 234. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendi uyarınca karara bağlanan para cezasına vaki itirazın reddine dair işlemin iptali istemiyle dava açılmıştır.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Olayda, dosyada yer alan giriş beyannameleri ve diğer belgeler incelendiğinde, dahilde işleme rejimi kapsamında ithal edilen eşyaların ödeme şeklinin mal mukabili olarak beyan edilmesi sebebiyle kaynak kullanımını destekleme fonu tutarı hesaplanarak ilk giriş beyannamesinde yurt içi gidere (katma değer vergisi matrahına) dahil edildiği,

ikinci beyannamede de (serbest dolaşıma giriş beyannamesinde) kur farkı hesaplanarak kaynak kullanımını destekleme fonu tutarının yurt içi gidere dahil edildiği görüldüğünden, anılan serbest dolaşıma giriş beyannameleri muhteviyatı eşyalara ilişkin olarak ödenen kaynak kullanımını destekleme fonu tutarının yurt içi gidere dahil edilerek beyan edildiği başka bir ifadeyle, katma değer vergisi matrahına dahil edildiği sabit olduğundan davacı adına yapılan katma değer vergisi tahakkukunda ve bu tahakkuk üzerinden hesaplanan para cezasında hukuka uygunluk bulunmadığı gerekçesiyle işlemin iptaline karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Tesis edilen işlemin hukuka uygun olduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'IN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.