Danıştay 7. Daire E.2016/6036 K.2020/5114

Dava konusu istem: Davacı adına tescilli … tarih ve … sayılı gümrük giriş beyannamesi ile dahilde işleme izni kapsamında ithal edilen eşyaya ilişkin olarak taahhüt hesabının süresinde kapatılmadığından bahisle, 4458 sayılı Gümrük Kanunu'nun 238. maddesi uyarınca eşyanın gümrüklenmiş değerinin iki katı tutarındaki idari para cezasına vaki itirazın reddine ilişkin iptali istemiyle dava açılmıştır.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Davacı adına tescilli gümrük giriş beyannamesi ile dahilde işleme izin formu kapsamında muhtelif eşyanın ithal edildiği, dahilde işleme rejimi kapsamında verilen 12 aylık sürenin 26/05/2007 tarihinde dolmasına rağmen ilgili gümrük müdürlüğüne ithal edilen eşyanın akıbeti hakkında herhangi bir bilginin verilmediği,

dolayısıyla idari para cezasına konu eylemin 26/05/2007 tarihinde gerçekleştiği, eylem tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan 4458 sayılı Gümrük Kanunu'nun 238. maddesi uyarınca gümrük vergilerinin iki katı tutarında para cezası ile cezalandırılma yoluna gidilmesi gerekirken, eylem tarihinden sonra yürürlüğe giren ve daha ağır yaptırımlar içeren kanun hükmü esas alınarak eşyanın gümrüklenmiş değerinin iki katı tutarında hesaplanarak karara bağlanan para cezasında hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle işlemin iptaline karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Dahilde işleme izin formunda işleme faaliyeti için öngörülen yasal sürede anılan rejime tabi tutulan eşyanın akibeti hususunda gümrük idaresine bilgi verilmediği, tabi olunan gümrük rejimi ihlal edildiğinden dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

İstemin reddi gerektiği savunulmaktadır.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'IN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.