Danıştay 7. Daire E.2016/7427 K.2021/978

Dava konusu istem: Davacı şirket tarafından … tarih ve … sayılı serbest dolaşıma giriş beyannamesi ile dahilde işleme izin belgesi kapsamında 5402.33.00.20.00 gümrük tarife ve istatistik pozisyonunda beyan ve ithali yapılan eşyanın yurt dışı edilmesi sırasında eşyadan alınan numunenin analiz edilmesi sonucu %75 polyester tekstürize iplik %25 düz polyester filament devamlı iplikten mamul eşya olduğunun tespit edildiğinden bahisle 4458 sayılı Gümrük Kanunu'nun 238. maddesi uyarınca karara bağlanan eşyanın gümrüklenmiş değerinin iki katı tutarında para cezasına vaki itirazın reddine dair işlemin iptali istemiyle dava açılmıştır.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti : Olayda, davacı şirketin dahilde işleme izin belgesiyle ilgili olarak yaptığı 23/03/2015 tarihli revize başvurusunun, Ekonomi Bakanlığı Güney Anadolu Bölge Müdürlüğü'nce kabul edildiği ve davalı Gümrük Müdürlüğü'ne yazılan … tarih ve … sayılı yazı ile dahilde işleme rejimi ihlali olmadığının bildirildiğinin anlaşılması karşısında, ceza kararı alınmasını gerektiren rejim ihlali koşulunun oluşmadığı gerekçesiyle dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Taahhüt hesabının müeyyideli olarak kapatıldığı, Ekonomi Bakanlığı Güney Anadolu Bölge Müdürlüğü'nün … tarih ve … tarihli yazısında revize başvurusu sonucu doğru mal tanımının 10 nolu satır kodu ile dahilde işleme izin belgesine ilave edildiği ve bu satır kodu ile sadece %75 oranında %100 polyester tekstürize iplik olarak sarfiyat verildiği, dolayısıyla %25'lik kısmın bu dahilde işleme izin belgesi ile ithalinin mümkün olmadığının belirtildiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

İstemin reddi gerektiği savunulmaktadır.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ … DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.