Danıştay 7. Daire E.2016/9287 K.2021/684

Dava konusu istem: Davacı adına, Emniyet Birimlerince yapılan aramada sürücüsü olduğu araçta yurtdışı menşeli sigara bulundurulduğunun tespit edildiğinden bahisle 4760 sayılı Özel Tüketim Vergisi Kanunu'nun 13. maddesinin 5. fıkrası kapsamında takdir komisyonu kararına istinaden 2015 yılının Mart dönemi için re'sen tarh edilen özel tüketim vergisi ile kesilen bir kat vergi ziyaı cezasının iptali istemiyle dava açılmıştır.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Olayda, 28/03/2015 tarihli yakalama tutanağına istinaden ele geçirilen 3.000 paket yurtdışı menşeli sigaranın davacının sevk ve idaresindeki araçta bulundurulduğu hususu somut bir biçimde tespit edildiğinden cezalı tarhiyatın buna ilişkin kısmında hukuka aykırılık.

10.500 paket yurtdışı menşeli sigara hakkında düzenlenen değerlendirme raporunun dosyada bulunduğu, ancak dayanak 29/03/2015 tarihli yakalama tutanağının bulunmadığının tespiti üzerine Mahkemelerince verilen ara kararına rağmen anılan yakalama tutanağının İdarece ibraz edilemediği, bu yakalama tutanağı içeriği sigaraların bulundurulduğu hususu ispat edilemediğinden cezalı tarhiyatın bu kısmında hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle, tarh ve ceza kesme işleminin 3.000 paket sigaraya isabet eden kısmı yönünden davanın reddine, 10.500 paket sigaraya isabet eden kısmının ise iptaline karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Ceza davasının kesinleşmediği, bekletici mesele yapılması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

İstemin reddi gerektiği savunulmaktadır.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ … DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın redde ilişkin hüküm fıkrasının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen kararın redde ilişkin hüküm fıkrası usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın anılan hüküm fıkrasının bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.