Danıştay 7. Daire E.2017/1074 K.2020/4177

Dava konusu istem: Davacı adına düzenlenen vergi inceleme raporuna istinaden tiner üretiminde kullanmak üzere satın aldığı hammadeyi (white spirit) doğrudan sattığından bahisle 2010/ Şubat(1.), Mart ila Aralık (1. ve 2.) dönemlerine ilişkin olarak yapılan üç kat vergi ziyaı cezalı özel tüketim vergisi tarhiyatlarının iptali istemiyle dava açılmıştır.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Bozma kararı üzerine, olayda, vergi tekniği raporunda yer verilen tespitlere göre davacının anılan dönemde taahhütüne uygun şekilde ürettiğini iddia ettiği malları sattığı mükellefler hakkında yapılan incelemede, bu mükelleflerin bir kısmının gerçek faaliyetinin olmadığı, sahte belge alıp düzenledikleri, bir kısmının özel esaslara alındığı, davacının günlük üretim kapasitesinin üstünde mal satış faturası düzenlemesi, stok kapasitesinin olmaması, satışlarına ilişkin nakliye faturasının bulunmaması,

mükellefin işyerinde muhtelif tarihlerde yapılan yoklamalarda üretim faaliyetinin olmadığına dair tespitlerin yapılması, üretim kapasitesinin bu yıl içinde üretilip satıldığı belirtilen mamul miktarına nazaran cüzi miktarda kalması yönündeki tespitler değerlendirilmek suretiyle davacı şirketin bu dönemdeki solvent alışlarının üretime sevkedilmediği,

üretim faaliyetinin bulunmadığı ve bu konudaki üretilmiş mamul olan sentetik tinere ilişkin satış faturalarının gerçeği yansıtmadığı sonucuna varıldığından satın alınan solventin amaç dışı doğrudan satılması nedeniyle yapılan cezalı tarhiyatlarda hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Vergi tekniği raporundaki iddiaların hukuki dayanağının bulunmadığı, sentetik tiner satılan mükellefler hakkında karşıt inceleme yapılmadığı, sadece Gelir İdaresi Başkanlığının bilgi işlem kayıtları üzerinden yapılan sorgulamaların esas alındığı, madde alışlarının gerçek olduğu kabul edildiğinden bunların tiner üretiminde kullanıldığının da kabul edilmesi gerektiği, ayrıca üretimin yapıldığı dönemde kullanılan elektrik, sarf edilen su , işçilik gibi konularda tespitin olmadığı, üretici firma olmaları nedeniyle malın nakliyesinin alıcı firmalarca yapıldığı,

yerinde yapılan incelemede teneke ve ambalaj maddelerinin bulunduğunun tespit edildiği, kapasite raporundaki verilerin dışına çıkılmasının tiner üretiminin yapılmadığına mutlak ölçü olamayacağı, dolayısıyla üretimlerinin gerçek olduğu, kıyas yoluyla yapılan bütün tiner üretim ve satışlarının sahte olduğuna yönelik değerlendirmelerin kabulünün mümkün olmadığı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

İstemin reddi gerektiği savunulmaktadır.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'IN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

(X) KARŞI OY

Mahkemece, vergi tekniği raporundaki tespitler doğrultusunda davacı şirketin solvent alışlarının üretime sevk edilmediği, üretim faaliyetinin bulunmadığı ve bu konudaki üretilmiş mamul olan sentetik tinere ilişkin satış faturalarının gerçeği yansıtmadığı sonucuna varılarak solventin amaç dışı doğrudan satıldığından bahisle cezalı tarhiyatlarda hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddi yönünde karar verilmiş ise de; dosyanın incelenmesinden, davacının satın aldığı solventi amaç dışı doğrudan sattığına yönelik hukuken itibar edilebilir somut tespitin bulunmaması nedeniyle davacının temyiz isteminin kabulü gerektiği görüşüyle Dairemiz kararına katılmıyorum.