Danıştay 7. Daire E.2017/1471 K.2021/2503

Dava konusu istem: Davacı adına tescilli … tarih ve … sayılı Dahilde İşleme İzin Belgesi kapsamında gümrük muafiyetli olarak ithal edilen malların ihraç edilen eşyaların bünyesinde kullanılmadığından bahisle kaynak kullanımını destekleme fonu payı üzerinden hesaplanan cezai faiz yönünden yapılan uzlaşma talebinin reddine dair işlemin iptali ile ödenen cezai faiz tutarının iadesi istemiyle dava açılmıştır.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Bozma kararı üzerine, olayda, Gümrük Uzlaşma Yönetmeliği'nin 5. ve 6. madde hükümleri açıklandıktan sonra, bu kapsamda anılan Yönetmeliğin 5. maddesinde uzlaşmaya konu olabilecek alacakların sayıldığı, EK-1'de gümrük vergilerinin, Ek-2'de ise para cezalarının uzlaşmaya konu olabileceğinin düzenlendiği, yine 6. maddesinde uzlaşmaya konu olamayacak alacaklar arasında cezai faizin sayılmadığı anlaşıldığından davacının kaynak kullanımını destekleme fonu payı üzerinden hesaplanan cezai faize yönelik uzlaşma başvurusunun reddine dair davaya konu işlemde yasal isabet görülmediği gerekçesiyle işlemin iptaline ve tahsil edilen tutarın iadesine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Tesis edilen işlemin mevzuata uygun olduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

İstemin reddi gerektiği savunulmaktadır.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ … DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.