Danıştay 7. Daire E.2017/174 K.2021/2275

Dava konusu istem: İkrazatçılık faaliyetinde bulunduğundan bahisle davacı adına, 2007 yılının Ocak ila Eylül dönemleri için re’sen salınan banka ve sigorta muameleleri vergisi ve kesilen vergi ziyaı cezasına ilişkin işlemlerin iptali istemiyle dava açılmıştır.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Bozma kararına uymak suretiyle; olayda, Mersin İl Emniyet Müdürlüğü tarafından, davacı nezdinde yapılan aramada ele geçirilen senet ve çeklerde isimleri yazılı kişilerden 31 kişinin ifadesine başvurulduğu, söz konusu bilgi ve belgelerin vergi dairesine aktarıldığı, vergi inceleme elemanı tarafından ise bunlardan sadece 9 kişinin davacıdan faiz geliri karşılığında yüksek tutarlarda borç para aldığı yönünde ifade verdiği, dava konusu cezalı tarhiyatın Mersin İl Emniyet Müdürlüğü tarafından ifadelerine başvurulan … ve … adlı şahısların ifadelerine dayanılarak yapıldığı,

vergi inceleme elemanınca ifadesine başvurulan kişilerle ilgili tarhiyat önerilmediği, bu durumda, davacıdan faiz geliri karşılığında yüksek tutarlarda borç para aldığı yönündeki ifadeleri dava konusu cezalı tarhiyata esas alınan adı geçen iki şahsın, Mersin İl Emniyet Müdürlüğünde polis tarafından alınan ifadeleri dışında, konu ile ilgili olarak banka, tapu idaresi ve benzeri hiç bir kuruluşta herhangi bir inceleme ve araştırma yapılmadan inceleme raporu düzenlendiği,

eksik inceleme sonucu düzenlenen rapordaki veriler esas alınarak yapılan cezalı tarhiyatta hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle davaya konu işlemlerin iptaline karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Vergi tekniği raporundaki tespitler doğrultusunda tesis edilen işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'ÜN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür. Anılan Kanun'un 50. maddesinin 4. fıkrasında, "Danıştayın bozma kararına uyulduğu takdirde, bu kararın temyiz incelemesi, bozma kararına uygunlukla sınırlı olarak yapılır." hükmü bulunmaktadır.

Bu durumda, mahkeme kararlarının Danıştay tarafından bozulması halinde, mahkemelerce bozmaya ilişkin kararlar üzerine yeniden verilen kararlara karşı yapılan temyiz başvuruları, bozma kararındaki esaslara uyulup uyulmadığı yönünden incelenebilecektir.

Temyiz istemine konu yapılan kararın Dairemizin 10/03/2016 tarih ve E:2012/5473, K:2016/2167 sayılı kararındaki esaslar doğrultusunda verildiği anlaşıldığından, temyiz konusu karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.