Danıştay 7. Daire E.2017/1848 K.2021/1441

Dava konusu istem: Davacının babası ...'nun 10/05/2013 tarihinde vefatından sonra veraset yoluyla intikal eden ve yasal süresinde veraset ve intikal vergisi beyannamelerine konu edilen ... Otomotiv Sanayi Ticaret Anonim Şirketinin hisse değerinin eksik beyan edildiğinden bahisle takdir komisyonu tarafından takdir edilen matrah farkı üzerinden davacı adına 2013 yılı için tarh edilen veraset ve intikal vergisinin iptali istemiyle dava açılmıştır.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Uyuşmazlıkta, davacı tarafından dava konusu tarhiyat yapılırken murisin borçlarının dikkate alınmadığı yönünde iddiada bulunulması ve 7338 sayılı Veraset ve İntikal Vergisi Kanunu'nun 10. maddesinde murisin borç ve masraflarının matrahtan tenzil edilmesi gerektiğinin düzenlenmesi karşısında, söz konusu borçların matrah takdirinde göz önüne alınmasının icap ettiği, davacı tarafından her ne kadar tarhiyatlar yapıldıktan sonra düzeltme beyannameleri verilerek murisin borçlarının beyan edildiği görülmekle birlikte,

takdir komisyonunun görevinin 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 134. maddesinde belirtildiği üzere gerçek gelirin tespit edilmesi olduğundan, gelirler bulunurken aynı zamanda gider kalemlerinin de araştırılmasının gerektiği, bu durumda yapılan tarhiyatta hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Tesis edilen işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'NİN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.