Danıştay 7. Daire E.2017/276 K.2020/4350

Dava konusu istem: Davacı adına tescilli ... tarih ve ... sayılı serbest dolaşıma giriş beyannamesiyle katma değer vergisinden muaf olarak beyan ve ithal edilen "işitme cihazı pili" ticari isimli eşyanın, 3065 sayılı Katma Değer Vergisi Kanunu'nun 17. maddesinin 4. fıkrasının (s) bendinde yer alan muafiyet hükmü kapsamında değerlendirilemeyeceğinden bahisle yapılan katma değer vergisi tahakkuku ile 4458 sayılı Gümrük Kanunu'nun 241. maddesinin 1. fıkrasına aykırı hareket edildiğinden bahisle karara bağlanan usulsüzlük cezasına vaki itirazların reddine dair işlemlerin iptali istemiyle dava açılmıştır.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Bozma kararına uymak suretiyle, davacı tarafından, diğer bir pil ithalatıyla ilgili olarak, davalı İdarenin talebi üzerine düzenlenen ekspertiz raporunda, eşyanın, sağırların işitmesini kolaylaştırmaya yarayan işitme cihazı pili olduğunun belirtildiği ve işitme engellilerin eğitimleri, meslekleri günlük yaşamları için özel olarak üretilmiş olan işitme cihazlarının kullanılabilmesi için, işitme cihazı pillerinin varlığının kaçınılmaz olduğu dikkate alındığında, mevzuat uyarınca, söz konusu pillerin katma değer vergisinden müstesna olduğunun;

ayrıca, BİLGE sisteminde serbest dolaşıma giriş beyannamesinin muafiyetler kutucuğuna "... " kodu girilerek eşyanın muafiyet kapsamında olduğunun beyan edilmesi suretiyle, 4458 sayılı Kanun kapsamındaki ikincil düzenlemelere aykırı hareket edilmediğinin kabulünün gerektiği gerekçesiyle tahakkuk ettirilen katma değer vergisi ile karara bağlanan usulsüzlük cezasına vaki itirazların reddine dair işlemlerin iptaline karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

İşitme cihazı pilinin 85.06 tarife pozisyonunda sınıflandırılmasının gerektiği, ithale konu işitme cihazı pilinin, elektrik pilleri ve bataryalarının %18 oranında vergiye tabi olduğu, dolayısıyla tesis edilen işlemlerin hukuka uygun olduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'NUN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usûl ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Anılan Kanun'un 50. maddesinin 4. fıkrasında, "Danıştayın bozma kararına uyulduğu takdirde, bu kararın temyiz incelemesi, bozma kararına uygunlukla sınırlı olarak yapılır." hükmü bulunmaktadır.

Bu durumda, mahkeme kararlarının Danıştay tarafından bozulması halinde, mahkemelerce bozmaya ilişkin kararlar üzerine yeniden verilen kararlara karşı yapılan temyiz başvuruları, bozma kararındaki esaslara uyulup uyulmadığı yönünden incelenebilecektir.

Temyiz istemine konu yapılan kararın Dairemizin 12/03/2015 tarih ve E:2011/7327, K.2015/1302 sayılı kararındaki esaslar doğrultusunda verildiği anlaşıldığından, temyiz konusu karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.