Danıştay 7. Daire E.2017/388 K.2021/2537

Dava konusu istem: Davacı adına 2012 ilâ 2014 yıllarında tescilli muhtelif tarih ve sayılı serbest dolaşıma giriş beyannameleri nedeniyle ek olarak tahakkuk ettirilen kaynak kullanımını destekleme fonu payı, özel tüketim ve katma değer vergileri ile fon payı ve vergiler üzerinden hesaplanarak karara bağlanan para cezaları ve gecikme faizinin tahsili amacıyla düzenlenen ödeme emrinin iptali istemiyle dava açılmıştır.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E: ..., K: ... sayılı kararıyla; dava dilekçesinin reddine dair kararın 04/11/2016 tarihinde davacıya tebliğ edildiği, davanın, yeniden düzenlenen dilekçe ile bu tarihi izleyen günden itibaren 30 gün içerisinde en geç 05/12/2016 tarihinde açılması gerekirken, 07/12/2016 tarihinde açılması nedeniyle olayda süre aşımı bulunduğu gerekçesiyle davanın süre aşımı yönünden reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu kararın hukuka ve usule uygun olduğu ve davacı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Dava konusu ödeme emri önceki ikamet adresine tebliğ edildiğinden, usulsüz tebligatı 07/12/2016 tarihinde öğrendiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

İstemin reddi gerektiği savunulmaktadır.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'NIN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.