Danıştay 7. Daire E.2017/50 K.2021/2667

Dava konusu istem: Madeni yağ perakende ticareti ile iştigal eden davacı hakkında düzenlenen vergi inceleme raporuna istinaden 2012 yılının Ocak ila Aralık aylarının 1 ve 2. dönemleri için re'sen tarh edilen özel tüketim vergileri ile bir kat kesilen vergi ziyaı cezalarının iptali istemiyle dava açılmıştır.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Olayda, davacı hakkında düzenlenen vergi inceleme raporunda; davacının 2012 yılında madeni yağ ticareti yapanlardan 271 adet vesika mukabili 1.608.045,00 kg 10 numara olarak tabir edilen madeni yağ aldığı, aynı yıl muhtelif müşterilere 1.384.244,00 kg satış yaptığı, satış yapılan kişilerin nakliye veya hafriyat işiyle iştigal edenler olduğu,

davacıdan mal satın alan kişilerin beyanlarında, "anılan emtiayı satıcının doğrudan aracın deposuna boşalttığını, anılan yağı hiç bir ameliyeye tabi tutmadan motorin olarak kullandıklarını" ifade ettikleri, davacının satış yaptığı kişilerin akaryakıt harcamalarından bile fazla madeni yağ aldıkları hususu ile diğer tespitlerin birlikte değerlendirilmesinden,

davacının satın aldığı daha düşük tutarda özel tüketim vergisine tabi bir kısım madeni yağları daha yüksek tutarda özel tüketim vergisine tabi olan motorin yerine sattığı anlaşıldığından davacı adına re'sen yapılan bir kat vergi ziyaı cezalı özel tüketim vergisi tarhiyatlarında hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı tarafından, ambalajlı olarak satın aldığı yağların kim tarafından ne şekilde kullanılacağını bilme ihtimalinin bulunmadığı ve alıcıların bu yağları hangi amaçla satın aldıklarını ve kullandıklarını bilmediği, madeni yağların hiçbir aracın deposuna mazot olarak boşaltılmadığı, bilgisi dışında gerçekleşen eylemler sebebiyle sorumlu tutulmasının hukuka aykırı olduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'IN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.