Danıştay 7. Daire E.2018/11 K.2021/2392

Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 14. maddesinin 6. fıkrası uyarınca Tetkik Hâkimi …'nın açıklamaları dinlendikten sonra işin gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

2577 sayılı Kanun'un, 6545 sayılı Kanun'un 27. maddesiyle eklenen geçici 8. maddesi uyarınca uygulamaya devam olunan, kararın verildiği tarihteki şekliyle 18/06/1994 tarihinde yürürlüğe giren 4001 sayılı Kanun ile değişik 46. maddesinin 2. fıkrasında, özel kanunlarında ayrı süre gösterilmeyen hallerde, Danıştay dava daireleri ile idare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarına karşı tebliğ tarihini izleyen otuz gün içinde Danıştay'da temyiz yoluna başvurulabileceği.

48. maddesinin 6. fıkrasında da; temyizin kanuni süre geçtikten sonra yapılması halinde de kararı veren mahkemenin, ilk derece mahkemesi olarak davaya bakan Danıştay dairesinin, temyiz isteminin reddine karar vereceği; aynı maddenin 7. fıkrasında ise temyizin kanuni süre geçtikten sonra yapıldığı hususunun dosyanın gönderildiği Danıştayın ilgili dairesi ve kurulunca saptanması halinde de 6. fıkrada sözü edilen kararın daire ve kurulca verileceği hükme bağlanmıştır.

Dosyanın incelenmesinden; Danıştay bozma kararı uyarınca verilip, 7201 sayılı Tebligat Kanunu hükümlerine uygun olarak, 10/10/2017 tarihinde tebliğ edilen … Vergi Mahkemesinin kararına karşı, otuz günlük yasal süre geçirildikten sonra, 10/11/2017 tarihinde kayda alınan dilekçe ile davacı tarafından temyiz başvurusunda bulunulduğu anlaşılmıştır. Bu itibarla, mahkeme kararına yönelik temyiz başvurusunun süre aşımı nedeniyle esasının incelenmesine olanak bulunmamaktadır.