Danıştay 7. Daire E.2018/1235 K.2021/5464

Dava konusu istem: … Yağ Sanayii ve Ticaret Anonim Şirketinin vadesinde ödenmeyen vergi borçlarının tahsili amacıyla kanuni temsilci sıfatıyla davacı adına düzenlenen ödeme emrinin 2006 yılına ilişkin vergi ziyaı cezalı özel tüketim vergileri ile gecikme faizine ilişkin kısmının iptali istemiyle dava açılmıştır.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla, 13/04/2004 tarihinden itibaren asıl amme borçlusu şirketin ticaret sicil kaydının re'sen terkin edildiği, 18/09/2015 tarihine kadar dava dışı …'ın tek başına şirketi temsil ve ilzama yetkili kılındığı, davacının ise bu dönemlerde kanuni temsilci olarak herhangi bir görevinin bulunmadığı anlaşıldığından, tesis edilen işlemde hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle, ödeme emrinin dava konusu edilen kısmının iptaline karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu kararın hukuka ve usule uygun olduğu ve davalı idare tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Usul yönünden; davacı adına düzenlenen 8 ödeme emrine karşı 42 ayrı dava açıldığı, tek dilekçe ile dava açılması gerektiği, esas yönünden; davacının 14/04/2004 ila 14/07/2010 tarihleri arasında yönetim kurulu başkan yardımcılığı görevinde bulunduğu, bu nedenle tesis edilen işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı ve vekalet ücreti yönünden ise, seri davalar için takdir edilmesi gereken vekalet ücretinin hüküm altına alınması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'ÜN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.