Danıştay 7. Daire E.2018/1435 K.2021/4321

2- (DAVALI) ... Bakanlığı adına ... Gümrük Müdürlüğü VEKİLİ : Av. ...

İSTEMİN KONUSU

... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E: ..., K: ... sayılı kararının taraflarca temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

YARGILAMA SÜRECİ

Dava konusu istem: Davacı adına 2015 yılında tescilli 16 adet serbest dolaşıma giriş beyannamesi muhteviyatı eşyanın kıymetinin aynı eşyanın satış bedeline yükseltilmesi suretiyle ihtirazi kayıtla beyanı üzerine tahakkuk ettirilen özel tüketim ve katma değer vergilerinin ihtirazi kayda konu kısmına vaki itirazın, 4458 sayılı Gümrük Kanunu'nun 211. maddesi çerçevesinde "geri verme ve kaldırma başvuru formu" kullanılarak itirazın ilgili gümrük idaresine yapılması gerektiğinin belirtilmesi suretiyle reddedilmesine dair işlemin iptali ile fazladan ödenen tutarın yasal faiziyle birlikte iadesine hükmedilmesi istemiyle dava açılmıştır.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ...

Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E: ..., K: ... sayılı kararıyla, olayda, davacı adına tescilli dava dışı serbest dolaşıma giriş beyannamesi muhteviyatı eşyalara ilişkin olarak aynı eşyanın satış bedeli yöntemine göre kıymet tespiti yapılarak ek tahakkuk ve para cezası kararlarının alınması üzerine ihtirazi kayıtla aynı eşyanın satışı bedeli yöntemine göre beyan edilen serbest dolaşıma giriş beyannamelerine istinaden özel tüketim vergisi ve katma değer vergisi tahakkukları yapılmış ise de, ithal edilen eşya aynı eşya olmadığı gibi, beyan edilen kıymetin gerçeği yansıtmadığı yolunda gerek ihraç ülkesinin yetkili makamları,

gerekse eşyayı ihraç eden firma nezdinde bir tespit yapılmadığından, tesis edilen işlemde hukuka uyarlık bulunmadığı; öte yandan, ödenen vergilerin tahsil tarihinden itibaren 3095 sayılı Kanuni Faiz ve Temerrüt Faizine İlişkin Kanun'a göre hesaplanacak faiziyle birlikte iadesinin icap ettiği gerekçesiyle davaya konu işlemin iptali ile fazladan ödenen tutarın tahsil tarihinden itibaren hesaplanacak yasal faiziyle birlikte iadesine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Tescil edildiği tarih itibarıyla ihtirazi kayıt konulmak suretiyle verilen beyannamelerin serbest iradeye dayandığından söz edilemeyeceği, davacının itirazının 4458 sayılı Gümrük Kanunu'nun 242. maddesi kapsamındaki idari prosedüre tabi bir tahakkuka yönelik olduğu,

idarece tahakkukun esası yönünden değerlendirme yapmak suretiyle itirazın sonuçlandırılması gerekirken, henüz tahakkuk süreci tamamlanarak kesinleşmemiş bir aşamada olmasına karşın, anılan Kanun'un 211. maddesi çerçevesinde "geri verme ve kaldırma başvuru formu" kullanılarak itirazın ilgili gümrük idaresine yapılması yolunda yönlendirilmesi suretiyle reddedilmesinde hukuka uyarlık görülmediği;

öte yandan, davalı idarece itirazın esası hakkında henüz karar verilmemiş olduğu dikkate alındığında, tahsil edilen vergilerin iadesi yönündeki talebin bu aşamada incelenemeyeceği gerekçesiyle, istinaf başvurusunun kısmen kabulüne ve kısmen de reddine, mahkeme kararının ödenen vergilerin iadesine ilişkin hüküm fıkrasının kaldırılmasına ve davanın kısmen incelenmeksizin reddine, sonucu itibarıyla yerinde bulunan, itirazın reddine dair işlemin iptaline ilişkin hüküm fıkrası bakımından ise istinaf isteminin reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENLERİN İDDİALARI

Davacı tarafından, mahkemece işlemin yanlış nitelendiridiği, idarenin kusuru nedeniyle iade hakkından mahrum kaldıkları, mahkemeye erişim haklarının ihlal edildiği, idarenin satış bedeli yöntemini terk etmesinin hatalı olduğu; davalı idarece, işlemin hukuka uygun olduğu ileri sürülmektedir.

TARAFLARIN SAVUNMALARI

Davalı idarece, istemin reddi gerektiği savunulmuş; davacı tarafından, savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'ÜN DÜŞÜNCESİ

Temyiz istemlerinin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçelerde ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.