Danıştay 7. Daire E.2018/1550 K.2021/4425

Dava konusu istem: Davacı adına, … tarih ve …, … sayılı TIR karneleri nedeniyle 4458 sayılı Gümrük Kanunu'nun 183. maddesi uyarınca müteselsil sorumlu olduğundan bahisle düzenlenen … tarih ve … sayılı ödeme emrinin iptali istemiyle dava açılmıştır.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla, ödeme emri içeriği vergilerin ödenmesi için davacıya yazılan … tarih ve … sayılı yazının 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun genel hükümleri uygulanmak suretiyle davacıya tebliğ edilmesi gerekirken, kazai tebligatlara ilişkin 35. maddesinin uygulanması suretiyle adresin kapısına yapıştırılmak suretiyle tebliğ edilmesinin hukuka aykırı olduğu, davacının, kendisine ödeme emri öncesinde herhangi bir tebligat yapılmadığını ileri sürdüğü de göz önüne alındığında, ödeme emri içeriği vergilerin usulüne uygun olarak kesinleştirilmeden ödeme emriyle takibine geçilmesinde hukuka uygunluk görülmediği gerekçesiyle dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu kararın hukuka ve usule uygun olduğu ve davalı idare tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Tebligat Kanunu hükümlerine uygun olarak tebligat yapıldığı, tesis edilen işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ … DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.