Danıştay 7. Daire E.2018/217 K.2021/4910

... Gümrük Müdürlüğü VEKİLİ : Av. ...

KARŞI TARAF (DAVACI) : ... VEKİLİ : Av. ...

İSTEMİN KONUSU

... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

YARGILAMA SÜRECİ

Dava konusu istem: Davacı adına, gümrük idaresinde iş takip etme yetkisi bulunmadığı halde başka bir kişi adına veya hesabına iş takip ettiğinden bahisle 2016 yılında tescilli muhtelif tarih ve sayılı 316 adet beyannameye ilişkin olarak 4458 sayılı Gümrük Kanunu'nun 241. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca hesaplanarak karara bağlanan usulsüzlük cezalarına vaki itirazın reddine dair işlemin iptali istemiyle dava açılmıştır.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ...

Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla, olayda, İzmir Gümrük Muhafaza Kaçakçılık ve İstihbarat Müdürlüğü'nce düzenlenen araştırma raporunda, davacının İzmir ilinde gümrük müşavirliği hizmeti verdiği, nadiren kendisine ait iş yerini; çoğunlukla ... ve ... isimli şahıslara ait iş yerini kullandığı, bu şahısların müşterilerine ait gümrük beyannamelerini ücret karşılığında tanzim ve tescil ettiği, bu hizmetlerin karşılığında anılan şahıslar adına serbest meslek makbuzu kestiği, her iki şahıs adına kayıtlı iş yerinin faaliyet konusunun "Deniz Yolu Yük Nakliyat Komisyoncularının Faaliyetleri" olduğu,

ancak iş yeri tabelalarında "En Gümrükleme ve Lojistik Hizmetleri .../...

Ortaklığı" yazdığı, bu iş yerinde gümrük ve ilgili kurumlar nezdinde müşterilerin işlemlerinin takip edildiği işlemlerin tamamlanmasını müteakip beyannamelerin tanzimi için gerekli belgelerin davacıya iletildiği, davacının gümrük müşaviri olarak beyannameleri tanzim ve imza ile tescil ettiği, beyannamelerin tanzim edilmesinin karşılığı olarak davacıya aylık belirli bir ücretin ödendiği, beyanname sahibi firmaların ise hizmet bedellerini ... ve ... isimli şahıslara ödeyerek bunlar adına fatura düzenlediği tespitlerine yer verildiği,

davacının serbest meslek makbuzlarını adına beyanname tescil edilen firmalara düzenlenmesi gerekirken "En Gümrükleme ve Lojistik Hizmetleri ...- ...

Ortaklığı" adına tanzim ettiğinden bahisle usulsüzlük cezaları uygulanmış ise de, 4458 sayılı Gümrük Kanunu'nun 241. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca usulsüzlük cezası uygulanabilmesi için, geçerli bir temsil yetkisi olmadığı halde başka bir kişi adına veya hesabına gümrük idarelerinde iş takip edilmesi halinin tespitinin gerektiği, bu itibarla, uyuşmazlık konusu beyannameler ile ilgili olarak davacının geçerli bir temsil yetkisi olmadığı halde başka bir kişi adına veya hesabına davalı gümrük idaresinde iş takip ettiği yönünde yapılmış bir saptama bulunmadığından,

usulsüzlük cezalarında ve bu cezalara vaki itirazın reddine dair işlemde hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu kararın hukuka ve usule uygun olduğu ve davalı idare tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacının gümrük idaresinde yetkisiz iş takip edilmesi fiiline iştirak ettiği, serbest meslek makbuzlarının işlem tesis edilen şirket adına düzenlenmesinin gerektiği, ... ve ... isimli şahıslar ile davacı arasında işçi işveren ilişkisi de bulunmadığından işlemin hukuka uygun olduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'ÜN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.