Danıştay 7. Daire E.2018/2341 K.2021/4304

Dava konusu istem: Davacının 2012 takvim yılı hesap ve işlemlerinin incelenmesi sonucunda düzenlenen vergi inceleme raporuyla, 4760 sayılı Özel Tüketim Vergisi Kanunu'nun 8. maddesinin 1. fıkrası uyarınca teslim edilecek madeni yağların imalinde kullanmak üzere 2003/6467 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı Eki Kararın 1. maddesi kapsamında indirimli özel tüketim vergisi ödemek suretiyle Tüpraş Anonim Şirketinden satın aldığı baz yağları taahhüdüne uygun şekilde Özel Tüketim Vergisi Kanunu'na ekli I sayılı listenin dışında bulunan bir ürünün imalatında bulunacaklara teslim etmeyip,

tecil terkin kapsamında düzenlenen faturaların gerçek bir mal hareketine dayanmayan sahte belgeler olduğundan bahisle, 2012 yılının Ocak (1), Şubat, Mart, Nisan, Temmuz, Ağustos, Eylül ve Ekim dönemleri için özel tüketim vergisi tarh edilmesi ve Ocak (1) dönemi hariç tekerrür hükümleri uygulanmak suretiyle vergi ziyaı cezası kesilmesine ilişkin işlemlerin iptali istemiyle dava açılmıştır.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Bozma kararına uymak suretiyle; 2003/6467 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı uyarınca indirimli tutarda vergi ödenmesi suretiyle baz yağ satın alan dolayısıyla uygulamadan yararlanan davacı olduğundan, taahhüde ilişkin şartların ihlal edilmesi halinde de verginin davacıdan, kendi bağlı bulunduğu vergi dairesince istenileceği açık olduğundan, tesis edilen işlemde yetki yönünden hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle davaya konu işlemin iptaline karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Vergi tekniği raporu doğrultusunda tesis edilen işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'ÜN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür. Anılan Kanun'un 50. maddesinin 4. fıkrasında, "Danıştayın bozma kararına uyulduğu takdirde, bu kararın temyiz incelemesi, bozma kararına uygunlukla sınırlı olarak yapılır." hükmü bulunmaktadır.

Bu durumda, mahkeme kararlarının Danıştay tarafından bozulması halinde, mahkemelerce bozmaya ilişkin kararlar üzerine yeniden verilen kararlara karşı yapılan temyiz başvuruları, bozma kararındaki esaslara uyulup uyulmadığı yönünden incelenebilecektir.

Temyiz istemine konu yapılan kararın Dairemizin 15/11/2017 tarih ve E:2016/5086, K:2017/6020 sayılı kararındaki esaslar doğrultusunda verildiği anlaşıldığından, temyiz konusu karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.