Danıştay 7. Daire E.2018/2582 K.2022/744

Dava konusu istem: Maliki olduğu araçla, ..., ...ve ... numaralı konteynerlerin gümrük işlemine tabi tutulmadan yurda sokularak geçici ithalat rejimine ilişkin hükümlerin ihlal edildiğinden bahisle davacı adına 4458 sayılı Gümrük Kanunu'nun 238. maddesinin 1. fıkrasının olay tarihinde yürürlükte bulunan şekli uyarınca karara bağlanan para cezasına vaki itirazın reddine dair işlemin iptali istemiyle dava açılmıştır.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla, dava konusu konteynerlerin gümrük işlemine tabi tutulmadan yurda sokulduğundan bahisle davacı adına 4458 sayılı Gümrük Kanunu'nun 238. maddesinin 1. fıkrası ve 5326 sayılı Kabahatler Kanunu'nun 14. maddesinin 1. fıkrası uyarınca işlem tesis edilmişse de; maliki bulunduğu aracı kendisinin kullanmadığı, olaya ilişkin bilgi ve katkısı olduğu veya kasıtlı olarak söz konusu fiile iştirak ettiği yolunda somut bir tespitin yapılmadığı, nitekim dava konusu olayla ilgili fezlekede de şüpheliler arasında bulunmadığı görüldüğünden, davacı adına karara bağlanan para cezasında hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu kararın hukuka ve usule uygun olduğu ve davalı idare tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Tesis edilen işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

İstemin reddi gerektiği savunulmaktadır.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.