Danıştay 7. Daire E.2018/2869 K.2022/1427

Dava konusu istem: Davacı adına 2012 ila 2014 yıllarında tescilli muhtelif tarih ve sayılı 25 adet beyanname muhteviyatı eşya için düşük kıymet beyanında bulunulduğundan bahisle yapılan gümrük ve katma değer vergisi ek tahakkuku ile bu tutar üzerinden 4458 sayılı Gümrük Kanunu'nun 234. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendi uyarınca hesaplanarak karara bağlanan para cezasına vaki itirazın ek tahakkuk ve para cezası tutarının azaltılması suretiyle reddine ilişkin işlemin iptali istemiyle dava açılmıştır.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ...Vergi Mahkemesinin ...tarih ve E:..., K:...sayılı kararıyla, ek tahakkuk kararının 02/05/2016 tarihinde tebliğ edildiği ve davacı hakkında ceza uygulamasını gerektiren bir fiile ilişkin olması ve zamanaşımı daha uzun bulunan bu fiil nedeniyle açılmış bir ceza davası da bulunmadığı nazara alındığında 16/11/2012 ila 22/03/2013 tarihlerinde tescilli 8 adet beyanname bakımından, bu tarihler itibarıyla zamanaşımı süresinin dolduğu anlaşılmış olup,

ek tahakkukun bu kısmında ve ek tahakkukun bu kısmı üzerinden hesaplanan para cezası ile itirazın reddine ilişkin işlemin bu beyannamelere ilişkin kısmında hukuka uyarlık görülmediği; dava konusu işlemin, diğer serbest dolaşıma giriş beyannamelerine ilişkin kısmına gelince; davacının söz konusu beyannameler muhteviyatı eşya için büyük oranda düşük kıymet beyanında bulunduğunun tespit edildiğinden bahisle işlem tesis edilmiş ise de; davacı hakkında soruşturma raporu düzenlenmediği, eşyanın gümrük kıymetinin araştırılması yoluna gidilmediği,

01/01/2012 ila 12/01/2015 tarihleri arasında davacı tarafından ......adına gönderilen 150.000,00-USD tutarındaki transferin 36.810,00-USD'lik kısmının ithalatta kullanıldığı, kalan tutarın ise alıcı uhdesinde bırakıldığından yurt dışına yapılan transfer ve ödemelerin ithal edilen eşyanın fatura bedellerini aşan kısımlarının eşyanın gümrük kıymetine dahil edilmesi gerektiği, firmanın ithal ettiği eşyaların birim kıymetlerinin diğer gümrük idarelerinden aynı menşe ve tarife pozisyonundan yapılan ithalatların birim kıymetlerinden büyük ölçüde düşük olduğu,

açıkta kalan ilave transferlere ilişkin olarak ilgilisince makul ve inandırıcı açıklama yapılmadığı, bunun da beyannameler muhteviyatı eşyanın büyük oranda düşük kıymetten beyan edildiğini gösterdiği kabulüne dayandığı, ek tahakkuk ile cezaya ilişkin hesaplamanın ise açıkta kalan ilave transferler toplam fatura tutarı oranınca dağıtılmak suretiyle yapıldığı, eşyanın gerçek satış bedelinin belirlenmesine yönelik başkaca bir araştırmanın yapılmadığı, bu veriler ışığında;

davacı tarafından beyan edilen gümrük kıymetinin gerçeği yansıtmadığına ilişkin olarak usulüne uygun bir araştırma ve somut bir tespit yapılmaması nedeniyle hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle davaya konu işlemin iptaline karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu kararın hukuka ve usule uygun olduğu ve davalı idare tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Açıkta kalan ilave transferlerin, toplam fatura tutarı oranınca dağıtılması suretiyle eşyanın gümrük kıymetine dahil edilmesi ve eksik alınan verginin tahsili gerektiği, konuyla ilgili olarak 16/02/2016 tarihli Soruşturma Raporunun tanzim edildiği, tesis edilen işlemlerde hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.