Danıştay 7. Daire E.2018/3373 K.2021/4281

Dava konusu istem: Davacının 4760 sayılı Özel Tüketim Vergisi Kanunu’nun 8. maddesinin 1. fıkrası kapsamında paslanmayı önleyici ve akışkanlığı düzenleyici müstahzar üretme taahhüdüyle satın aldığı bazyağları herhangi bir üretim sürecine dahil etmeden akaryakıt olarak kullanılmak üzere doğrudan sattığı ve bu durumu gizlemek amacıyla muhteviyatı itibariyle yanıltıcı belge düzenlediği ve kullandığından bahisle takdir komisyonu kararına istinaden 2010 yılının Mart ayının (2.) dönemi için re’sen tarh edilen özel tüketim vergisi ile kesilen vergi ziyaı cezasının iptali istemiyle dava açılmıştır.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti:.

Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:… , K:… sayılı kararıyla, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 113. ve 114. maddelerinin açıklanması suretiyle, takdir komisyonunca davacıya özgü inceleme ve değerlendirme yapılmadığı, matrahın vergi müfettişi tarafından hazırlanan 01/09/2016 tarihli görüş ve öneri raporuna istinaden belirlendiği, davacının takdir komisyonuna sevk edilmesini gerektirecek herhangi bir durumun olmadığı, yasada yer alan ve takdir komisyonlarının görevlerini düzenleyen hükümlere göre yapılmış bir takdir işleminin de bulunmadığı,

işleyen zamanaşımı süresinin durdurulması amacıyla icra edildiği anlaşılan takdire sevk işleminin zamanaşımını durdurmayacağı sonucuna varılarak, vergi alacağının doğduğu 2010 yılından itibaren en son 31/12/2015 tarihine kadar tebliğ edilmesi gerekirken bu süre geçirilerek 24/10/2016 tarihinde tebliğ edilen cezalı tarhiyatlarda hukuka uygunluk bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu kararın hukuka ve usule uygun olduğu ve davalı idare tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Matrah takdiri için takdir komisyonuna başvurulmasının zamanaşımını durduracağı, duran zamanaşımının komisyon kararının vergi dairesine tevdiini takip eden günden itibaren kaldığı yerden işlemeye devam edeceği ve işlemeyen sürenin her hâl ve takdirde bir yıldan fazla olamayacağına ilişkin Yasa hükmü uyarınca tesis edilen işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ … 'IN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

(X) KARŞI OY

Temyiz başvurusu; davacı adına takdir komisyonu kararına istinaden, 2010 yılının Mart ayının (2.) dönemi için re'sen tarh edilen özel tüketim vergisi ile kesilen vergi ziyaı cezasının iptali istemiyle açılan davada verilen cezalı tarhiyatın iptaline ilişkin karara yönelik istinaf başvurusunun reddine dair kararın bozulması istemine ilişkindir.

213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 114. maddesinde, vergi alacağının doğduğu takvim yılını takip eden yılın başından başlayarak beş yıl içinde tarh ve mükellefe tebliğ edilmiyen vergilerin zamanaşımına uğrayacağı, ancak vergi dairesince matrah takdiri için takdir komisyonuna başvurulmasının zamanaşımını durduracağı ve duran zaman aşımının mezkûr komisyon kararının vergi dairesine tevdiini takip eden günden itibaren kaldığı yerden işlemeye devam edeceği, işlemeyen sürenin her hâl ve takdirde bir yıldan fazla olamayacağı hükmü yer almaktadır.Dosyanın incelenmesinden,

davacının tarh zamanaşımı süresi dolmadan 16/11/2015 tarihinde takdir komisyonuna sevk edildiği, 11/10/2016 tarihli takdir komisyonu kararı ile matrah takdir edildiği, söz konusu karara istinaden düzenlenen ihbarnamenin 24/10/2016 tarihinde tebliğ edildiği anlaşılmıştır. Bu durumda vergilerin zamanaşımına uğradığından söz edilemeyeceğinden, uyuşmazlığın esasının incelenmesi suretiyle karar verilmesi gerekmektedir.

Bu nedenle temyiz isteminin kabulü ile temyize konu kararın bozulması gerektiği oyu ile, Dairemiz kararına katılmıyoruz.