Danıştay 7. Daire E.2018/362 K.2022/296

Dava konusu istem: Davacı tarafından, "köpük kesici" ticari isimli mamülü üretme taahhüdüyle 4760 sayılı Özel Tüketim Vergisi Kanunu'nun 8. maddesinin 1. fıkrası kapsamında ithal edilen solvent türevlerini herhangi bir üretim sürecine dahil etmeden belgesiz olarak sattığından ve bu durumu gizlemek amacıyla sahte belge düzenlediğinden bahisle 2010 yılının Mart, Haziran ve Temmuz ayları için re'sen tarh edilen özel tüketim vergileri ile üç kat tutarında kesilen vergi ziyaı cezalarına ilişkin işlemlerin iptali istemiyle dava açılmıştır.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti:.

Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla, davacı şirket hakkında düzenlenen … tarih ve … sayılı vergi tekniği raporunda, davacının, 2010 ve 2011 yıllarındaki ham madde ve emtia alışlarına ait belgelerin sahte olduğuna dair eleştiri konusu yapılabilecek bir hususun saptanmadığı, anılan yıllarda emtia satışı yapılan mükelleflerden ikisi dışındakiler için ticari mal alış ve satışlarına ilişkin olarak sahte belge düzenleme yönünden herhangi bir tespitin bulunmadığı, 2010 yılında yapılan imalatın kapasite raporunda yer alan miktar ve oranlar ile uyumlu olduğuna yer verildiği,

ayrıca davacı şirket tarafından iki şirket adına düzenlenen faturalarda yer alan bedellerin banka kanalıyla tahsil edildiğinin vergi inceleme raporu eki tutanak ile saptandığının görüldüğü, bu haliyle tahsil edilen paranın gerçekten bu iki şirket tarafından yatırılıp yatırılmadığı yolunda bankalar nezdinde bir araştırmanın yapılmadığı göz önüne alındığında, davacı şirketin faaliyetlerine ilişkin sözü edilen olumlu tespitlere rağmen, davacının ithal ettiği solvent ürünlerini imalatta kullanmadan belgesiz olarak sattığı kanaatine eksik inceleme ve araştırma sonucu varıldığı anlaşıldığından,

davalı idarece re'sen tarh edilen özel tüketim vergileri ve üç kat tutarında kesilen vergi ziyaı cezalarında hukuka uygunluk bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu işlemlerin iptaline karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu kararın hukuka ve usule uygun olduğu ve davalı idare tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacının üretim taahhüdüne aykırı hareket ettiği hakkında düzenlenen vergi tekniği raporunda yer alan somut tespitlerle ortaya konulduğundan, dava konusu vergiler ve cezalarda hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'ÜN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.