KÜNYE
Danıştay 7. Daire Başkanlığı 2018/3671 E., 2021/2388 K.·T.C. Danıştay Yedinci Daire
- Karar tarihi
- 20 Mayıs 2021
- Esas No
- 2018/3671
- Karar No
- 2021/2388
- Temyiz eden (davacı)
- …
- Vekili
- Av. …
- Karşı taraf (davalı)
- … Vergi Dairesi Başkanlığı (… Vergi Dairesi Müdürlüğü) …
- İstemin konusu
- ... Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
- Yargılama süreci
- —
Karar Metni
420 kelime·2 dk okuma·4 bölüm
Dava konusu istem: Davacı tarafından 26/05/1998 tarihli noter satış sözleşmesi ile satılan amatör denizci teknesine ait motorlu taşıtlar vergisi mükellefiyetinin iptali istemiyle dava açılmıştır.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Bozma kararına uymak suretiyle, olayda, her ne kadar davacıya davalı idarece 6111 sayılı Bazı Alacakların Yeniden Yapılandırılması ile Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu ve Diğer Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun kapsamında yapılmış bir çağrı mevcut ise de; söz konusu çağrının, mükellefiyete ilişkin olmayıp, ödenmemiş vergi borcunun anılan Kanun kapsamında yeniden yapılandırılarak, peşin veya taksitler halinde ödenebileceğini anlatan bir bildirim niteliğinde olduğu,
bu itibarla, ortada, idari davaya konu edilebilecek nitelikte bir idari işlem bulunmadığı gerekçesiyle davanın 2577 sayılı İdari Yargılama Usul Kanunu'nun 15. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendi uyarınca incelenmeksizin reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI
Motolu taşıtlar vergisi mükellefiyetine tabi tutulan araç 26/05/1998 tarihinde satıldığından, bu tarihten itibaren mükellefiyetin son bulduğu ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI
Savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'ÜN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME
İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Anılan Kanun'un 50. maddesinin 4. fıkrasında, "Danıştayın bozma kararına uyulduğu takdirde, bu kararın temyiz incelemesi, bozma kararına uygunlukla sınırlı olarak yapılır." hükmü bulunmaktadır.
Bu durumda, mahkeme kararlarının Danıştay tarafından bozulması halinde, mahkemelerce bozmaya ilişkin kararlar üzerine yeniden verilen kararlara karşı yapılan temyiz başvuruları, bozma kararındaki esaslara uyulup uyulmadığı yönünden incelenebilecektir.
Temyiz istemine konu yapılan kararın Dairemizin 02/10/2015 tarih ve E:2012/1362, K:2015/4700 sayılı kararındaki esaslar doğrultusunda verildiği anlaşıldığından, temyiz konusu karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
Danıştay 7. Daire, E. 2018/3671, K. 2021/2388, 20 Mayıs 2021 tarihli karar · Kaynak: Danıştay Karar Arama