Danıştay 7. Daire E.2018/4464 K.2021/4508

Dava konusu istem: Davacı şirket adına tescilli … tarih ve … sayılı beyanname ile … tarih ve … sayılı dahilde işleme izin belgesi kapsamında geçici ithalatı yapılan eşyanın çıkış işlemlerinin çıkış ayniyatına uyulmayarak ekspertiz raporu düzenlenmeden sonlandırıldığından bahisle 4458 sayılı Gümrük Kanunu'nun 238. maddesi uyarınca hesaplanarak karara bağlanan para cezasına vaki itirazın reddine ilişkin işlemin iptali istemiyle dava açılmıştır.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla, olayda, ekspertiz raporunun ibraz edilmemesi fiili vergi kaybına sebebiyet veren bir durum olmadığından ortada üzerinden ceza kararı alınacak bir vergi kaybının bulunmaması ve davacı şirketin dahilde işleme rejimi şartlarını ihlal ettiği yolunda davalı idarece hukuken itibar edilebilir somut tespitlerin de yapılmaması karşısında, gümrük para cezasına vaki itirazın reddine dair işlemde hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle işlemin iptaline karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu kararın hukuka ve usule uygun olduğu ve davalı idare tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Beyanname muhteviyatı eşyanın çıkış işlemleri çıkış ayniyatına uyulmayarak ekspertiz raporu düzenlenemeden gerçekleştirildiğinden dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

İstemin reddi gerektiği savunulmaktadır.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'NİN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.