Danıştay 7. Daire E.2018/4466 K.2021/4377

Dava konusu istem: Davacı adına, 2003 yılının Ocak ilâ Haziran dönemlerine ilişkin özel tüketim vergileri ve fer'ilerinin tahsili amacıyla düzenlenen ödeme emrinin iptali istemiyle dava açılmıştır.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Bozma kararına uymak suretiyle, olayda, vergiyi doğuran olayın 2003 yılında gerçekleştiği dikkate alındığında, en geç 31/12/2008 tarihine kadar tebliğ edilmesi gerekirken, 03/06/2010 tarihinde tebliğ edilen ödeme emrine konu vergi ve cezaların zamanaşımına uğradığı gerekçesiyle dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

6009 sayılı Kanun'un 62. maddesindeki "01/07/2010 tarihinden geçerli olmak üzere" ibaresini iptal eden Anayasa Mahkemesinin 26/01/2012 tarih ve E:2011/74, K:2012/15 sayılı kararının 21/07/2012 tarih ve 28360 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmadan önce tebliğ edilen ödeme emrine konu vergi ve alacakların zamanaşımına uğramadığı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'IN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Anılan Kanun'un 50. maddesinin 4. fıkrasında, "Danıştayın bozma kararına uyulduğu takdirde, bu kararın temyiz incelemesi, bozma kararına uygunlukla sınırlı olarak yapılır." hükmü bulunmaktadır.

Bu durumda, mahkeme kararlarının Danıştay tarafından bozulması halinde, mahkemelerce bozmaya ilişkin kararlar üzerine yeniden verilen kararlara karşı yapılan temyiz başvuruları, bozma kararındaki esaslara uyulup uyulmadığı yönünden incelenebilecektir.

Temyiz istemine konu yapılan kararın Danıştay Üçüncü Dairesinin 30/03/2015 tarih ve E:2014/7723, K:2015/1755 sayılı kararındaki esaslar doğrultusunda verildiği anlaşıldığından, temyiz konusu karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.