Danıştay 7. Daire E.2018/4830 K.2021/1073

Dava konusu istem: Davacı hakkında düzenlenen vergi inceleme raporuna istinaden, 3819.00.00.00.00 pozisyonunda imal edilen ürünün akaryakıt olarak kullanılan veya akaryakıta karıştırılabilen mallar arasında bulunduğundan bahisle 2014 yılı Haziran ilâ Ekim ayları için re'sen tarh edilen özel tüketim vergileri ile tekerrür hükümleri uygulanarak kesilen vergi ziyaı cezalarının iptali istemiyle dava açılmıştır.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: … Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla, davacı tarafından imal edilen malın 5015 sayılı Petrol Piyasası Kanunu'nun 2. maddesine istinaden EPDK tarafından belirlenen GTİP'ler arasında yer almadığı gibi maddede yer alan tanımdan hareketle işlem tesis edildiği, üretilen malın akaryakıta karıştırıldığı veya akaryakıt olarak kullanıldığı yönünde somut ve geçerli bir tespit yapılmaksızın haksız yere özel tüketim vergisi iadesi alındığından bahisle tesis edilen işlemde hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu kararın hukuka ve usule uygun olduğu ve davalı idare tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı tarafından üretilen ürünlerin akaryakıta karıştırılabilen veya akaryakıt olarak kullanılabilen mal olduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'IN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

X- KARŞI OY

Dava konusunun, davacının Özel Tüketim Vergisi Kanunu'nun 8. maddesinin 1. fıkrası kapsamında taahhüt ederek ürettiğini iddia ettiği mamûllerin dava konusu dönemlere ilişkin vergi iadelerinin talep etmesi üzerine ilgili vergi dairesi müdürlüğünce talebin reddedildiği, bu red işleminin dava konusu edildiği, İstanbul 8. Vergi Mahkemesinin E:2015/99 sayılı dosyasında işlemin yürütmesinin durdurulmasına karar verilmesi üzerine idarece mahkeme kararının gereği olarak bu dönemlere ilişkin iade-mahsup talebi yerine getirilerek özel tüketim vergisinin vergi borcuna mahsup edildiği,

bilahare idarece düzenlenen vergi inceleme raporu ile iddia edilen ürünün taahhüt edilen ürün olmadığının tespit edilmesi üzerine mükellef kurum adına resen tarh edilmek suretiyle, mahsubu yapılan verginin geri alınması yolunda tekerrür hükümleri uygulanarak kesilen vergi ziyaı cezalarının iptali talebi ile işbu davanın açıldığı, mahkemece verilen iptal kararının istinafca onanmasına ilişkin karara yönelik temyiz incelemesi talebine havi olduğu anlaşılmaktadır.

Mahkemece maddi olayın tespiti ve hukuki değerlendirilmesinde hataya düşülmüştür, zira taahhüt edilen ve üretilen ürünün 3819.00.00.00.00 GTİP'li ürün olduğu kabulü ile hüküm kurulmuş olup, işlemin sebebi üretilen ürünün anılan pozisyonda ürün olamayacağı yönünde olduğundan davalı idarece yapılan inceleme ile tespit edilmiş olmakla mahsup edilen verginin geri iadesine yönelik işlem dava konusudur.

Davanın çözümü Kanun'un 8. maddesinin 1. fıkrası kapsamında üretimi taahhüt edilen ürünün üretilip üretilmediğine bağlı olup, dosya kapsamındaki bilgi ve belgelerin incelenmesinden 3819.00.00.00.00 pozisyonunda yer alan ürün üretilirken önce ara ürün olan 3403.19.10.00.00 (madeni yağ) pozisyonundaki ürün üretilerek bilahare bu ürünün nihai ürünün imalinde kullanıldığının mükellefçe beyan edildiği ve üretimde kullanılan katık oranlarına ilişkin listenin vergi inceleme elemanına sunulduğu anlaşılmaktadır.

Bu sebeple, uyuşmazlık konusu dönemde yürürlükte bulunan Tarife Cetveli İzahnamesi ve Gümrük Tarife Açıklama Notlarında yer alan açıklamalara göre üretimde kullanılan baz yağı ve katkı maddelerinin tür ve miktarlarının belirlenerek, bunların karışımı/bileşimi sonucunda baz yağının niteliğinin değişip değişmediğinin, üretimin taahhüde uygun olarak yapılıp yapılmadığının, belirlenen oranlar itibarıyla üretilen ürünün petrol yağı veya bitümenli mineral yağ oranının %70'i geçip geçmediğinin ve bu yağların mâmule esas niteliğini verip vermediği hususlarının ortaya konulması için konusunda uzman bilirkişilerce hazırlanacak rapor sonucuna göre yeniden karar verilmek üzere, mahkeme kararının bozulması gerektiği oyu ile karara katılmıyorum.