Danıştay 7. Daire E.2018/4942 K.2021/3232

Dava konusu istem: Davacı adına tescilli ... tarih ve ... sayılı serbest dolaşıma giriş beyannamesi muhteviyatı eşya nedeniyle ek olarak tahakkuk ettirilen gümrük ve katma değer vergileri üzerinden hesaplanarak karara bağlanan para cezalarının tahsili amacıyla düzenlenerek tebliğ edilen ödeme emrinin iptali istemiyle dava açılmıştır.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Bozma kararı üzerine; ödeme emrinin konusunu oluşturan para cezalarının dayanağı olan ek tahakkukların zamanaşımına uğradığından bahisle davalı idarenin ... tarih ve ... sayılı işlemi ile iptal edilmiş olması karşısında; ortada, 4458 sayılı Kanunun 24. ve izleyen maddeleri uyarınca tahakkuk ettirilen ve para cezalarına matrah olarak alınabilecek herhangi bir verginin bulunmadığı, dolayısıyla, anılan ceza kararlarının hukuki sonuç doğurmasının olanaklı olmadığı,

bu haliyle davacı adına kesilen para cezalarının "davacının böyle bir borcunun bulunmadığı" kapsamında değerlendirilmesi gerektiği sonucuna varıldığı, fer'i nitelikte bulunan ve varlığı asıl borca bağlı bulunduğu vergilerin iptal edilmiş olması nedeniyle hukuki sonuç doğurması olanaklı olmayan ceza kararlarının tahsili amacıyla düzenlenen ödeme emrinde hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle işlemin iptaline karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Ödeme emrine itiraz incelemesinde vergi tahakkukunun hukuki olup olmadığı incelemesi yapılmasının kanunun özüne ve ruhuna aykırılık teşkil ettiği, bu yönde yapılacak bir incelemenin mükellefe yasa ile tanınmayan ikinci bir değerlendirme hakkı tanıyacağı, ödeme emrine itiraz incelemesinin kanunda sayılan itiraz sebepleriyle sınırlı olarak şekli bir inceleme olması gerektiği, tesis edilen işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

İstemin reddi gerektiği savunulmaktadır.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.