Danıştay 7. Daire E.2018/5231 K.2021/4782

Dava konusu istem: Davacı şirket adına düzenlenerek tebliğ edilen 25 adet ödeme emrinin iptali istemiyle dava açılmıştır.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Bozma kararı üzerine, davacı adına ek olarak tahakkuk ettirilen katma değer vergisi ile bu vergi üzerinden hesaplanarak karara bağlanan para cezası üzerinde uzlaşmaya varıldığı ve bu haliyle vergi uyuşmazlığının kesin olarak sona erdiği, uzlaşmaya varılan tutarın ödenmemesi durumunda, vergi idaresine düşen görevin kesinleşmiş kamu alacağının 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun hükümleri uyarınca cebren tahsilinin sağlanması olduğu,

yargılama yetkisinin ise uzlaşılarak kesinleşen kamu alacağının uzlaşma koşulları doğrultusunda ödenip ödenmediğinin araştırılmasıyla sınırlı olarak kullanılabileceği, bu doğrultuda Mahkemelerince verilen ara kararı üzerine ödeme emirlerinin, uzlaşma öncesi tutarlar üzerinden ödenen kısımların indirilerek düzenlendiğinin anlaşıldığı,

taraflar arasında uzlaşmaya varılan ve bu suretle kesinleşen KDV para cezasının ödenmeyen kısmının uzlaşma sonucu belirlenen indirimli tutarlar üzerinden genel hükümlere göre takibi gerekirken uzlaşma öncesi rakamlar üzerinden tahsili amacıyla davacı adına düzenlenen dava konusu ödeme emirlerinde hukuka uyarlık görülmediği gerekçesiyle dava konusu işlemlerin iptaline karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Tesis edilen işlemlerde hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

İstemin reddi gerektiği savunulmaktadır.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'İN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.