Danıştay 7. Daire E.2018/731 K.2021/4556

TEMYİZ EDEN (DAVALI) … Vergi Dairesi Başkanlığı VEKİLİ : Av. …

KARŞI TARAF (DAVACI) : … Ticaret ve Sanayi Anonim Şirketi adına İflas İdaresi VEKİLİ : Av. …

İSTEMİN KONUSU

… Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının aleyhlerine olan kısmının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

YARGILAMA SÜRECİ

Dava konusu istem: Davacı tarafından, … Anonim Şirketi'nden satın alınan 4760 sayılı Özel Tüketim Vergisi Kanunu'na ekli (I) sayılı listenin (B) cetvelinde yer alan 27.10 tarife pozisyonundaki malların, taahhütlere aykırı olarak 27.10 pozisyonundaki malların üretiminde kullanıldığı, bu suretle tecil-terkin ve indirimli özel tüketim vergisi uygulamalarının ihlal edildiğinden bahisle, 2011 yılının Ocak ilâ Aralık aylarının (1. ve 2.) dönemlerine ilişkin re'sen tarh edilen özel tüketim vergileri ve bir kat tutarında kesilen vergi ziyaı cezaları ile 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 353. maddesi uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezasının iptali istemiyle dava açılmıştır.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti:.

Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:..., K:… sayılı kararıyla; hakkında düzenlenen vergi inceleme raporunda yer alan tespitlerin değerlendirilmesinden, davacı şirket tarafından teslim alınan baz yağlara, gerçekte, imal edilen ürünü 27.10 tarife pozisyonunda yer alan ürünler sınıfından çıkarmaya (%70'ten daha az baz yağı ihtiva eden ürünler) yetmeyecek kadar az miktarda katkı maddesi eklenerek, üretilen mamülün 27.10 tarife pozisyonunda yer alan ürünler arasında değilmiş gibi beyan edildiği,

üretim tasdik raporu, üretim formülleri ve davacı şirket yetkilisinin ifadesinde üretilen ürünlerin %76-99 oranında baz yağı içerdiği hususunun açıkça yer aldığı, dolayısıyla üretilen ve %70'ten çok daha fazla oranda baz yağı ihtiva eden mamülün gerçekte 27.10 tarife pozisyonunda yer aldığı, davacı şirketin imalatçı sıfatıyla yurt içinden satın aldığı 4760 sayılı Kanun'un (I) sayılı listesinin (B) cetvelinde yer alan baz yağları taahhütlerine uygun bir şekilde kullanmadığı sonucuna varıldığından re'sen tarh edilen özel tüketim vergilerinde ve kesilen vergi ziyaı cezalarında hukuka aykırılık bulunmadığı;

özel usulsüzlük cezası kesilebilmesi için, fatura, gider pusulası, müstahsil makbuzu v.b.'nin verilmediğinin, alınmadığının veya düzenlenen bu belgelerde gerçek meblağdan farklı meblağlara yer verildiği hususunun açık, mükellefi bağlayacak ve hukuken itibar edilecek biçimde somut olarak tespitinin zorunlu olduğu,

Kanun hükmünde özel usulsüzlük cezası kesilmesini öngören unsurların olayda bir arada gerçekleşmemesi nedeniyle kesilen özel usulsüzlük cezasında hukuka uyarlık görülmediği gerekçesiyle, re'sen tarh edilen özel tüketim vergileri ve kesilen vergi ziyaı cezaları yönünden davanın reddine, özel usulsüzlük cezasının ise iptaline karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurularına konu kararın hukuka ve usule uygun olduğu ve taraflarca ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurularının reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

213 sayılı Kanun'un 353. maddesi uyarınca özel usulsüzlük cezası kesilebilmesi için belge vermeyen ve almayanların birlikte tespitine gerek olmadığı, ceza kesme şartlarının olayda gerçekleştiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'NIN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın iptale ilişkin hüküm fıkrasının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen kararın iptale ilişkin hüküm fıkrası usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın anılan hüküm fıkrasının bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.