Danıştay 7. Daire E.2019/1674 K.2022/946

Dava konusu istem: Davacı adına, Özel Tüketim Vergisi Kanunu'nun 8. maddesinin 1. fıkrası uyarınca tecil terkin kapsamında yaptığı satışlara ilişkin teminat vermediğinden bahisle, tecil edilen 2012 yılının Nisan ilâ Temmuz dönemlerine ilişkin vergilerin tahsili amacıyla düzenlenen ödeme emrinin iptali istemiyle dava açılmıştır.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: .... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla, davalı idarenin ara karar cevabından, ödeme emrinin 2012 yılı Nisan dönemine ilişkin kısmının, takipten kaldırıldığının anlaşılması karşısında, davanın bu kısmının konusuz kaldığı; öte yandan, davacının 2012 yılı satışlarına ilişkin olumsuz bir tespit bulunmadığı gibi tecil terkin işlemleri nedeniyle alıcı teminat vermek zorunda olduğundan, satıcı konumunda olan davacının teminatları tamamlamadığından bahisle düzenlenen ödeme emrinin 2012 yılının Mayıs ilâ Temmuz dönemlerine ilişkin kısmında hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle kısmen karar verilmesine yer olmadığına, kısmen de dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Kararın istinaf başvurusuna konu hüküm fıkrasının hukuka ve usule uygun olduğu ve davalı idare tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu hüküm fıkrasının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Tecil terkin uygulaması kapsamında teminat verilmediği gibi zorunlu belgelerde ibraz edilmediğinden davacının tecil terkin taleplerinin yerine getirilemeyeceği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'İN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.