Danıştay 7. Daire E.2019/221 K.2021/5991

Dava konusu istem: Davacı tarafından, internet vergi dairesi üzerinden yapılan borç sorgulaması sonucunda öğrenildiği iddia edilen tahakkuk fişleri içeriği 2010 yılının Mayıs ilâ Aralık dönemlerine ait özel tüketim vergileri, vergi ziyaı cezaları, gecikme faizleri ve bunlara ilişkin gecikme zamları ile özel tüketim vergileri, vergi ziyaı cezaları ve gecikme faizlerinin tahsili amacıyla düzenlenen ödeme emrinin iptali istemiyle dava açılmıştır.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla; olayda, dava konusu tahakkuk fişlerinin ve ödeme emrinin dayanağı tarh edilen özel tüketim vergileri ve kesilen vergi ziyaı cezalarına ilişkin ihbarnamelerin, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu hükümlerine göre tebliğ edilmesi gerekirken, 7201 sayılı Tebligat Kanunu uyarınca tebliğ edildiği, usulüne uygun olarak tebliğ edilemeyen ihbarnameler nedeniyle tahakkuk etmiş ve kesinleşmiş bir amme alacağından söz edilemeyeceği, davacı adına yapılan tahakkuk işlemlerinde ve düzenlenen ödeme emrinde hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle ödeme emrinin iptaline karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu kararın hukuka ve usule uygun olduğu ve davalı idare tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Tesis edilen işlemlerde hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'NIN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.