Danıştay 7. Daire E.2019/2570 K.2022/4416

Dava konusu istem: Davacı adına tescilli … tarih ve … sayılı, … tarih ve … sayılı serbest dolaşıma giriş beyannameleri ile 9018.39.00.00.39 gümrük tarife istatistik pozisyonunda "heparin kap" olarak beyan ve ithal edilen eşyanın 3923.50.90.00.00 pozisyonunda yer alması gerektiğinden bahisle ek olarak tahakkuk ettirilen gümrük ve katma değer vergileri üzerinden 4458 sayılı Gümrük Kanunu'nun 234. maddesinin 1. fıkrasının (a) bendine göre hesaplanarak karara bağlanan para cezasına vaki itirazın reddine dair işlemin gümrük vergisi para cezasına ilişkin kısmının iptali istemiyle dava açılmıştır.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla, eşyanın, beyanname ve eki belgelerin incelenmesi suretiyle gerçekte hangi pozisyonda olduğunun tespitinin, gümrük idaresince, kendiliğinden yapılabilecek durumda olması karşısında gümrük vergilerinin belirlenebilmesi bakımından, eksik veya yanlış ya da yanıltıcı bilgi verdiği konusunda iddia bulunmayan davacı adına ceza kararı alınmasında hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle işlemin dava konusu edilen kısmının iptaline karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu kararın hukuka ve usule uygun olduğu ve davalı idare tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Gümrük vergilerinin itiraz edilmeden ödendiği olayda, para cezası kesilmesi için gereken koşulların oluştuğu ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

İstemin reddi gerektiği savunulmaktadır.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'NUN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.