Danıştay 7. Daire E.2019/2744 K.2021/2397

Dava konusu istem: Şarap imalatı ve ticareti ile uğraşan davacının 2005 yılına ait işlemlerinin incelenmesi sonucunda, satışlarının bir kısmını kayıt ve beyan dışı bıraktığının tespit edildiğinden bahisle, takdir komisyonu kararına dayanılarak, 2005 yılının Aralık dönemi için re'sen tarh edilen özel tüketim vergisi ve kesilen vergi ziyaı cezasının iptali istemiyle dava açılmıştır.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Bozma kararına uymak suretiyle, sadece tarh zaman aşımını durdurmak amacıyla takdire sevk edilerek, takdir komisyonunca herhangi bir inceleme yapılmadan vergi inceleme raporunda belirtilen ve Yasaca re'sen takdir edilmiş sayılan matrahın tekrardan takdiri sonucunu doğuracak şekilde ve Yasaca belirlenen beş yıllık tarh zaman aşımının durdurulması amacıyla yapıldığı belirlenen 07/12/2010 tarihli takdire sevk işleminin tarh zaman aşımını durdurmasına hukuken olanak bulunmaması karşısında, davacı adına tarh edilen ve zaman aşımı süresi dolduktan sonra 15/03/2011 tarihinde tebliğ edilen dava konusu vergi zıyaı cezalı özel tüketim vergisinde hukuka uyarlık görülmediği gerekçesiyle dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 114. maddesinde, takdir komisyonuna başvurulması ile zaman aşımının duracağı ve duran zaman aşımı süresinin bir yıl uzayacağı kurala bağlandığından, matrahın takdiri amacıyla komisyona sevk edilmesine ve takdir komisyonu marifetiyle takdir edilen matrah üzerinden re'sen tarh işlemi tesis edilmesine kanunen engel bir halin bulunmadığı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'NIN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Anılan Kanun'un 50. maddesinin 4. fıkrasında, "Danıştayın bozma kararına uyulduğu takdirde, bu kararın temyiz incelemesi, bozma kararına uygunlukla sınırlı olarak yapılır." hükmü bulunmaktadır.

Bu durumda, mahkeme kararlarının Danıştay tarafından bozulması halinde, mahkemelerce bozmaya ilişkin kararlar üzerine yeniden verilen kararlara karşı yapılan temyiz başvuruları, bozma kararındaki esaslara uyulup uyulmadığı yönünden incelenebilecektir.

Temyiz istemine konu yapılan kararın Dairemizin 14/03/2017 tarih ve E:2016/773, K:2017/1901 sayılı kararındaki esaslar doğrultusunda verildiği anlaşıldığından, temyiz konusu karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.